I hate those who steal my solitude without, in exchange, offering me true company.
Often attributed to Friedrich Nietzsche; no source found
The story behind the card
This line, often part of a longer version beginning “My solitude doesn't depend on the presence or absence of people”, circulates widely under Nietzsche's name, but no one has found it in his books, notes or letters. Solitude was real in his life, though. Ill health ended his professorship at Basel in 1879, and for ten years he lived alone on his pension, spending summers in the Swiss Alps and winters in Genoa, Nice and Turin. In Thus Spoke Zarathustra (1883) he urges readers to flee into solitude.
Türkçe oku
Yalnızlığımı çalıp karşılığında bana gerçek bir dostluk sunmayanlardan nefret ederim.Friedrich Nietzsche'ye atfedilir; kaynağı bulunamadı
Bu söz, çoğu zaman “Yalnızlığım insanların varlığına ya da yokluğuna bağlı değildir” diye başlayan daha uzun bir biçimiyle Nietzsche'nin adıyla yaygın olarak paylaşılır; ama kitaplarında, notlarında ya da mektuplarında bugüne dek bulunamadı. Yine de yalnızlık Nietzsche'nin hayatında gerçekti. Sağlığı bozulunca 1879'da Basel Üniversitesindeki profesörlüğünü bıraktı ve sonraki on yıl emekli maaşıyla tek başına yaşadı; yazları İsviçre Alpleri'nde, kışları Cenova, Nice ve Torino'da geçirdi. Böyle Buyurdu Zerdüşt'te (1883) okurlarına yalnızlığa sığınmalarını öğütler.
