I have yet to know a poor man who has nostalgia for poverty.
Charlie Chaplin, My Autobiography, 1964
The story behind the card
In A Writer's Notebook (1949), the novelist W. Somerset Maugham suggested that the rich and famous Chaplin secretly longed for the slums of his London childhood; walking with him through the poorest part of Los Angeles, Maugham saw his face light up. Chaplin answered with this line in My Autobiography (1964): poverty, he wrote, had no charm and had taught him only a warped sense of values. He knew it first hand. At seven he was sent to the Lambeth workhouse, where destitute people were housed in return for work.
Türkçe oku
Yoksulluğu özleyen bir yoksula henüz rastlamadım.Charlie Chaplin, My Autobiography, 1964
Romancı W. Somerset Maugham, 1949'da yayımlanan not defterlerinde (A Writer's Notebook), zengin ve ünlü Chaplin'in içten içe Londra'daki çocukluğunun yoksul sokaklarını özlediğini ileri sürmüştü: Bir gece Los Angeles'ın en yoksul semtinde birlikte yürürken Chaplin'in yüzünün aydınlandığını görmüştü. Chaplin, 1964'te yayımlanan otobiyografisinde (My Autobiography) Maugham'a bu cümleyle cevap verdi ve yoksulluğun hiçbir çekiciliği olmadığını, ona çarpık bir değer anlayışından başka bir şey öğretmediğini yazdı. Chaplin bunu yaşayarak biliyordu. Yedi yaşında, yoksulların çalışma karşılığında barındırıldığı Lambeth düşkünler evine gönderilmişti.
