Convictions are more dangerous enemies of truth than lies.
Friedrich Nietzsche, Human, All Too Human, 1878
The story behind the card
This is the whole of aphorism 483, 'Enemies of Truth', in Human, All Too Human (1878). It was Friedrich Nietzsche's first book of aphorisms, short self-contained remarks, and appeared after his break with his former idol, the composer Richard Wagner. Near the end of the book he defines a conviction as the belief that, on some point, one holds the absolute truth. A lie can be caught and corrected; a conviction stops a person looking further. A decade later, in The Antichrist, he put it bluntly: convictions are prisons.
Türkçe oku
Kesin inançlar, hakikatin yalanlardan daha tehlikeli düşmanlarıdır.Friedrich Nietzsche, İnsanca, Pek İnsanca, 1878
Bu cümle, İnsanca, Pek İnsanca'daki (1878) “Hakikatin Düşmanları” başlıklı 483. aforizmanın tamamıdır. Kitap, Friedrich Nietzsche'nin aforizmalarla, yani kendi başına bir bütün olan kısa düşüncelerle yazdığı ilk kitaptı ve bir zamanlar hayran olduğu besteci Richard Wagner'le yollarını ayırmasının ardından yayımlandı. Nietzsche kitabın sonlarına doğru kesin inancı, insanın bir konuda mutlak hakikate sahip olduğuna inanması diye tanımlar. Yalan yakalanıp düzeltilebilir; kesin inanç ise insanın aramayı bırakmasına yol açar. On yıl sonra Deccal'de bunu daha sert bir dille söyledi: Kesin inançlar birer hapishanedir.
