So we beat on, boats against the current, borne back ceaselessly into the past.
F. Scott Fitzgerald, The Great Gatsby, 1925
The story behind the card
This is the last sentence of The Great Gatsby (1925), by the American writer F. Scott Fitzgerald (1896–1940). Its narrator, Nick Carraway, is thinking of Jay Gatsby, a self-made millionaire who shaped his life around winning back Daisy, the woman he had loved five years earlier. In Gatsby, Nick sees what we all do: we push towards the future while the past keeps pulling us back. The novel sold poorly; Fitzgerald died thinking himself a failure. The line is now carved on the gravestone he shares with his wife, Zelda.
Türkçe oku
Böylece akıntıya karşı kürek çeken kayıklar gibi ilerlemeye çalışırız, ama durmadan geçmişe geri sürükleniriz.F. Scott Fitzgerald, Muhteşem Gatsby, 1925
Bu, Amerikalı yazar F. Scott Fitzgerald'ın (1896–1940) Muhteşem Gatsby (1925) romanını bitiren cümledir. Anlatıcı Nick Carraway burada Jay Gatsby'yi düşünür. Kendi çabasıyla zengin olan Gatsby, bütün hayatını beş yıl önce sevdiği Daisy'yi geri kazanmaya adamıştı. Nick, Gatsby'de hepimizin hâlini görür: Geleceğe doğru var gücümüzle ilerlemeye çalışırız, geçmiş ise bizi durmadan geri çeker. Roman ilk çıktığında az sattı ve Fitzgerald öldüğünde kendini başarısız biri sayıyordu. Bu cümle bugün, Fitzgerald'ın eşi Zelda'yla birlikte yattığı mezarın taşında yazar.
