No need to hurry. No need to sparkle. No need to be anybody but oneself.
Virginia Woolf, A Room of One's Own
The story behind the card
The line comes early in A Room of One's Own (1929), an essay based on two talks Woolf gave at the women's colleges of Cambridge in 1928. She describes a lavish lunch at a rich men's college in 'Oxbridge', her blend of Oxford and Cambridge, and the ease that settles over her afterwards, with nobody to impress. That evening she eats a plain dinner of beef, prunes and custard at a poor women's college. The contrast drives the essay: to create, a mind needs money, space and time of its own.
Türkçe oku
Acele etmeye gerek yok. Göz kamaştırmaya gerek yok. Kendinden başka biri olmaya gerek yok.Virginia Woolf, Kendine Ait Bir Oda
Söz, Kendine Ait Bir Oda'nın (1929) ilk bölümünden. Deneme, Woolf'un 1928'de Cambridge'deki kadın kolejlerinde verdiği iki konuşmaya dayanır. Woolf, Oxford ile Cambridge'i birleştirerek “Oxbridge” adını verdiği bir üniversitede, varlıklı bir erkek kolejinde yediği bol bir öğle yemeğini anlatır; ardından içine yayılan rahatlığı, kimseyi etkilemeye çalışmak zorunda olmamanın hafifliğini. Akşam ise yoksul bir kadın kolejinde sade bir yemek yer: sığır eti, kuru erik ve muhallebi. Deneme bu karşıtlık üzerine kuruludur: Bir zihnin yaratabilmesi için kendine ait parası, yeri ve zamanı olmalıdır.
