The oldest surviving photograph taken with a camera is a blurry view of rooftops from an upstairs window at Le Gras, Nicéphore Niépce's country house in France. It was made in 1826 or 1827, and the exposure lasted many hours, perhaps days.
History of photography (Niépce)
The story behind the card
Niépce called his process heliography, 'sun writing'. He coated a pewter plate with bitumen of Judea, a natural asphalt that hardens in light, and placed it in a camera obscura, a simple box camera, pointed out of the window. Where light fell, the bitumen hardened; the rest was washed away with a mixture of lavender oil and white petroleum, leaving the image. Sunlight falls on both sides of the buildings, so the exposure was long: traditionally put at about eight hours, though a modern researcher who recreated the process concluded it must have lasted several days. The plate is kept at the Harry Ransom Center in Austin, Texas, in a sealed, oxygen-free case.
Türkçe oku
Bir fotoğraf makinesiyle çekilip günümüze ulaşan en eski görüntü, Nicéphore Niépce'in Fransa'daki Le Gras adlı evinin üst kat penceresinden görünen bulanık bir çatı manzarasıdır. 1826 ya da 1827'de çekilen bu fotoğraf için saatler, belki de günler süren bir pozlama gerekti.
Niépce kendi yöntemine “güneşle yazı” anlamında heliografi adını verdi. Kalay alaşımından bir levhayı, ışık gördükçe sertleşen doğal bir asfalt olan Judea bitümüyle kapladı ve pencereye doğru çevrilmiş basit bir karanlık kutuya, yani camera obscuraya yerleştirdi. Işığın düştüğü yerlerde bitüm sertleşti; kalan kısmı lavanta yağı ile beyaz neft karışımıyla yıkandı ve geriye görüntü kaldı. Güneş binaların iki yanına da vurduğu için pozlamanın uzun sürdüğü bellidir: Geleneksel tahmin sekiz saat kadardır, ama yöntemi yeniden deneyen günümüz araştırmacılarından biri birkaç gün sürmüş olması gerektiği sonucuna vardı. Levha bugün Teksas'ın Austin kentindeki Harry Ransom Center'da, oksijensiz, kapalı bir kutuda saklanıyor.
