Morse code gives the shortest signals to the letters used most: E, the commonest letter in English, is a single dot and T a single dash, while a rare letter such as Q takes four signals. That made everyday messages quicker to send by telegraph.
Morse code
The story behind the card
Alfred Vail, Samuel Morse's partner, is usually credited with fitting the code to letter frequency. He estimated how often each letter is used by counting the metal type in the cases of a newspaper printer in Morristown, New Jersey, reasoning that printers keep most of the letters they need most. The American version had dashes of different lengths and gaps inside some letters. In 1848 Friedrich Gerke simplified it in Germany, and his version, made an international standard in 1865, is the Morse code still used. Long before anyone spoke of data compression, the code already followed its main idea: spend the fewest signals on what people say most. Radio amateurs still learn it for pleasure.
Türkçe oku
Mors alfabesi en kısa işaretleri en sık kullanılan harflere verir: İngilizcede en çok geçen harf olan E tek bir nokta, T tek bir çizgidir; Q gibi seyrek bir harf ise dört işaret tutar. Böylece gündelik mesajlar telgrafla daha çabuk gönderilebiliyordu.
Kodun harf sıklığına göre düzenlenmesi genellikle Samuel Morse'un ortağı Alfred Vail'e mal edilir. Vail, New Jersey'nin Morristown kasabasındaki bir gazete matbaasının harf kasalarında kaç metal harf bulunduğunu saydı. Mantığı basitti: Matbaacı en çok hangi harfe ihtiyaç duyuyorsa ondan en çok bulundururdu. Amerikan sürümünde farklı uzunlukta çizgiler ve bazı harflerin içinde boşluklar vardı. Friedrich Gerke 1848'de Almanya'da kodu sadeleştirdi; 1865'te uluslararası standart hâline gelen bu sürüm, bugün kullanılan Mors alfabesidir. Veri sıkıştırmadan henüz kimse söz etmezken kod onun temel fikrine dayanıyordu: En sık söylenene en az işareti harca. Amatör telsizciler Mors alfabesini bugün de zevk için öğreniyor.
