
The story behind the card
Usually only one or two galleons sailed each way a year. The westward run from Acapulco took about three months on the trade winds, but the return had to swing far north to catch westerly winds and could take four to six months, and scurvy and storms cost many lives. Much of the silver, mined at Potosí in today's Bolivia and at Zacatecas in Mexico, ended up in China, whose economy increasingly ran on silver. Chinese porcelain arriving in Mexico influenced the blue-and-white Talavera pottery of Puebla, and Manila grew into a meeting place for Chinese, Spanish, Filipino and Japanese traders. Dozens of galleons were wrecked over the route's 250 years.
Türkçe oku
1565'ten 1815'e kadar Manila kalyonları denen İspanyol gemileri, Filipinler'deki Manila ile Meksika'daki Acapulco arasında Pasifik'i geçti. Doğuya Asya ipeği, porseleni ve baharatı taşıyan kalyonlar, Amerikan gümüşüyle geri döndü.Manila ve Acapulco, 1565–1815
Genellikle her yönde yılda yalnızca bir ya da iki kalyon sefer yapardı. Acapulco'dan batıya yolculuk alize rüzgârlarıyla üç ay kadar sürerdi. Dönüşte ise gemiler batı rüzgârlarını yakalamak için çok kuzeyden dolaşmak zorundaydı ve yolculuk dört ila altı ay sürebilirdi; iskorbüt ve fırtınalar pek çok denizcinin canına mal oldu. Bugünkü Bolivya'daki Potosí ile Meksika'daki Zacatecas madenlerinden çıkan gümüşün büyük bölümü, ekonomisi giderek gümüşe dayanan Çin'e gitti. Meksika'ya ulaşan Çin porseleni, Puebla kentinin mavi-beyaz Talavera seramiklerini etkiledi; Manila da Çinli, İspanyol, Filipinli ve Japon tüccarların buluştuğu bir kente dönüştü. Rotanın 250 yıllık tarihinde onlarca kalyon battı.

