Negatif alan, bir görüntüde konunun çevresinde ve nesnelerin arasında kalan boş alandır. Sanatçılar ve tasarımcılar onu kompozisyonun bir parçası sayar: Boşluk gözün dinlenmesini sağlar, çizgileri keskinleştirir, hatta kendi başına gizli biçimler oluşturabilir.

Kartın devamı

Bu fikrin en ünlü örneği, Danimarkalı psikolog Edgar Rubin’in 1915 dolaylarında tasarladığı Rubin vazosudur: Aynı çizim ya beyaz bir vazo ya da karşılıklı bakan iki koyu yüz profili olarak görülür, ama ikisi aynı anda asla görülmez. Psikologlar buna şekil-zemin algısı der; beyin bir sahneyi hep bir ana şekil ve bir arka plan olarak ayırır. Tasarımcılar bunu bilinçli olarak kullanır. Lindon Leader’ın 1994’te tasarladığı FedEx logosunda, E ile x harfleri arasındaki beyaz boşlukta bir ok gizlidir. Sayfa ve ekran tasarımında aynı kavrama beyaz alan denir; geniş kenar boşlukları ve satır araları metnin daha kolay okunmasını sağlar. Japoncada anlamlı bir aralık ya da duraklama için ma sözcüğü kullanılır; bahçeden mimariye ve müziğe uzanan bu kavramda, yerinde bir sessizlik resimdeki boşluğun işini görür.