Hannah Arendt’in ‘kötülüğün sıradanlığı’ kavramı, büyük zararın yalnızca emirleri uygulayan sıradan insanlar tarafından da yapılabileceğini anlatıyordu.

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Arendt bu ifadeyi, Adolf Eichmann’ın 1961’de Kudüs’teki davasını izledikten sonra kullandı. Eichmann, Yahudilerin gettolara ve ölüm merkezlerine sürülmesinin örgütlenmesine yardım etmişti; Arendt’i sarsan şey gösterişli bir canavar değil, felaketi itaat ve evrak işi gibi savunan bir bürokrattı.