Geçmiş bir deneyimi çoğu zaman her dakikasının ortalamasına göre değil, iki anına göre değerlendiririz: en yoğun anına ve bitişine. Psikologlar buna zirve-son kuralı der.
Ikigai Daily
Kartın devamı
Bu etkiyi psikologlar Daniel Kahneman ve Barbara Fredrickson tanımladı; 1993’te yapılan bir deney de onu açıkça gösterdi. Gönüllüler bir ellerini 60 saniye boyunca 14°C’lik, acı verecek kadar soğuk suda tuttu. Diğer elleriyle aynısını yaptılar, ama bu kez suyun biraz ısınıp 15°C’ye çıktığı 30 saniye daha beklediler. Hangi denemeyi tekrarlamak istedikleri sorulunca çoğu uzun olanı seçti; toplamda daha çok acı içerse de daha az kötü bittiği için. Sonraki bir araştırmada, kolonoskopisi üç dakikalık daha hafif bir rahatsızlıkla biten hastalar, işlemin tamamını daha az tatsız hatırladı. Kahneman bunu, her anı yaşayan “deneyimleyen ben” ile hikâyeyi saklayıp kararları veren “hatırlayan ben” arasındaki bir fark olarak açıkladı.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Ikigai Daily
İlgili kaynak: Peak–end rule