Kartın devamı
Psikologlar Rachel ve Stephen Kaplan bu kuramı 1989’da yayımladıkları The Experience of Nature (Doğa Deneyimi) adlı kitapta ortaya koydu. İki tür dikkati birbirinden ayırdılar: Bir işe odaklanıp çevredeki dikkat dağıtıcıları bastırmak için harcanan, çaba isteyen “yönlendirilmiş dikkat” ve bulutların, yaprakların ya da akan suyun insanı hiç zorlamadan çektiği “yumuşak büyülenme”. Onlara göre yönlendirilmiş dikkat gün içinde tükenen sınırlı bir kaynaktır; insanı yumuşakça büyüleyen bir ortamda geçen zaman bu kaynağın yenilenmesini sağlar. 2008’de Michigan Üniversitesi’nde yapılan bir çalışmada katılımcılar, şehir sokaklarında yürüdükten sonrasına kıyasla bir ağaç parkında yürüdükten sonra bir bellek testinde daha başarılı oldu. Başka çalışmalar da benzer sonuçlar buldu; ancak etkinin büyüklüğü ve yöntemler çalışmadan çalışmaya değişiyor ve her bulgu tekrarlanamadı.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Attention restoration theory
İlgili kaynak: Dikkat