
Harvard’dan Teresa Amabile ve Steven Kramer, 238 çalışanın tuttuğu yaklaşık 12.000 günlük kaydı inceledi. İnsanların en iyi iş günleri, anlamlı bir işte küçük de olsa ilerleme kaydettikleri günlerdi; en kötü günlerine ise aksilikler damgasını vuruyordu.
Amabile ve Kramer, The Progress Principle, 2011
Kartın devamı
Günlük tutan 238 kişi yedi şirkette, 26 proje ekibinde çalışıyordu; her akşam günlerine dair soruları yanıtlıyor ve günün öne çıkan bir olayını anlatıyorlardı. Ruh hâlini, şevki ve insanların işine bakışını en sık yükselten olay ilerlemeydi; araştırmacılar bu iç dünyaya “iç iş yaşamı” diyor. Amabile ve Kramer daha sonra 669 yöneticiden, çalışanları motive eden beş etkeni önem sırasına koymalarını istedi; çoğu, ilerlemeye destek olmayı takdir ve ödüllerin gerisinde, en sona koydu. Bulgular 2011’de The Progress Principle (İlerleme İlkesi) adlı kitapta yayımlandı. Günlükler kontrollü bir deney değil, güçlü bir örüntü ortaya koyuyor; bu yüzden iyi bir günü tek başına ilerlemenin yarattığını kanıtlamıyor.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Harvard Business School
İlgili kaynak: Teresa Amabile
