Harvard researchers Teresa Amabile and Steven Kramer read nearly 12,000 daily diary entries from 238 professionals. People's best working days were those on which they made progress on meaningful work, even a small step; setbacks marked their worst days.
Amabile and Kramer, The Progress Principle, 2011
The story behind the card
The 238 diarists worked in 26 project teams at seven companies, and each evening answered questions about their day and described one event that stood out. Progress was the event that most often lifted their mood, motivation and view of their work, which the researchers call 'inner work life'. When Amabile and Kramer later asked 669 managers to rank five things that motivate staff, most put support for progress last, below recognition and incentives. They published the findings in The Progress Principle in 2011. The diaries show a strong pattern, not a controlled experiment, so they cannot prove that progress alone makes a good day.
Türkçe oku
Harvard'dan Teresa Amabile ve Steven Kramer, 238 çalışanın tuttuğu yaklaşık 12.000 günlük kaydı inceledi. İnsanların en iyi iş günleri, anlamlı bir işte küçük de olsa ilerleme kaydettikleri günlerdi; en kötü günlerine ise aksilikler damgasını vuruyordu.Amabile ve Kramer, The Progress Principle, 2011
Günlük tutan 238 kişi yedi şirkette, 26 proje ekibinde çalışıyordu; her akşam günlerine dair soruları yanıtlıyor ve günün öne çıkan bir olayını anlatıyorlardı. Ruh hâlini, şevki ve insanların işine bakışını en sık yükselten olay ilerlemeydi; araştırmacılar bu iç dünyaya “iç iş yaşamı” diyor. Amabile ve Kramer daha sonra 669 yöneticiden, çalışanları motive eden beş etkeni önem sırasına koymalarını istedi; çoğu, ilerlemeye destek olmayı takdir ve ödüllerin gerisinde, en sona koydu. Bulgular 2011'de The Progress Principle (İlerleme İlkesi) adlı kitapta yayımlandı. Günlükler kontrollü bir deney değil, güçlü bir örüntü ortaya koyuyor; bu yüzden iyi bir günü tek başına ilerlemenin yarattığını kanıtlamıyor.
