Kartın devamı
Depresyon çoğu zaman bir kısır döngü kurar: Keyifsizlik insanın daha az şey yapmasına yol açar, daha az şey yapmak da onu eskiden keyif veren küçük ödüllerden, psikologların deyişiyle pekiştireçlerden uzaklaştırır. Davranışsal aktivasyon bu döngüyü eylem tarafından kırar. Kişi bir terapistle birlikte bıraktığı uğraşları belirler, küçük ve yapılabilir etkinlikler planlar, sonra gerçekte nasıl hissettiğini not eder. Yöntem Peter Lewinsohn’un 1970’lerdeki çalışmalarından doğdu, 1990’larda Neil Jacobson’ın ekibiyle olgunlaştı. 2016’da yayımlanan büyük bir İngiltere çalışmasında, kıdemsiz ruh sağlığı çalışanlarının uyguladığı davranışsal aktivasyon, deneyimli terapistlerin uyguladığı bilişsel davranışçı terapi kadar etkili oldu ve daha ucuza mal oldu. Bu, “istek her zaman eylemin ardından gelir” diyen genel bir kural değil, yapılandırılmış bir tedavidir.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Klinik psikoloji
İlgili kaynak: Depresyon