MerakBilgi1.722 / 1.965

1974’te Etiyopya’da bulunan Australopithecus afarensis iskeleti Lucy, erken insan akrabalarının büyük beyinler evrilmeden çok önce dik yürüdüğünü gösterdi.

1974’te Hadar’da bulunan Lucy

Evrim Arkeoloji Biyoloji Tarih Biyografi

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Lucy önemlidir; çünkü derin zamana bir beden verir. Kemikleri tam bir insan değildir, ama ağaçlarda ve yerde hareket eden, maymunsu ve insansı özellikleri birleştiren küçük bir hominini göstermeye yeter. Keşif sessizce radikaldir: iki ayak üzerinde yürümek, insanlığın son cilası değildi. Daha sonra onu açıklamaya çalışacak beyinden daha eski bir erken denemeydi.

Kaynağın izi

Kartın ötesine geçin.

Kaynak: Lucy / Australopithecus afarensis

Arka plan okuması: Australopithecus afarensisDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.

iPhone uygulamasında aç Editoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Bu kartlar yukarıdaki fikirle bir konu ya da ruh hâli paylaşıyor. Rota kişiselleştirilmiş değil, editoryal.

Q1793

MerakEvrim

Tanzanya’daki Laetoli ayak izleri, yaklaşık 3,6 milyon yıl önce volkanik külde kalmış erken hominin izlerini korur ve insan soyunun derin geçmişinde dik yürüyüşü gösterir.

Fosil kemikler örnek gibi hissedilebilir. Ayak izleri ise varlık gibi hissedilir. Laetoli’de ıslak volkanik kül, erken homininlerin geçişini daha sonraki kül tabakası örtene kadar tuttu; Pliyosen toprağında iki ayaklı hareketin izini bıraktı. İzler bize her şeyi anlatmaz, ama bir gerçeği yakınlaştırır: şehirlerden, aletlerden ve yazıdan önce, bizimkine benzeyen bir beden iki ayağın ritmini zaten öğreniyordu.

Laetoli footprintsKartı aç

Q1767

MerakEvrim

Ediacara fosilleri, Kambriyen’den önce yaşamış tuhaf yumuşak bedenli organizmaları korur; bunların bazıları bugün yaşayan neredeyse hiçbir şeye benzemez.

Ediacara dünyası, kategoriler konusunda mütevazı olmamızı ister. Organizmalarının çoğu yorgan desenli, yaprak benzeri ya da disk biçimindeydi; yumuşak bedenlerin mikrobiyal deniz tabanına değdiği yerde iz olarak korundular. Bazıları erken hayvanlar olabilir; bazıları ise sınıflandırmalarımızın sınırında durur. Güzellik de bu belirsizliktedir: evrim tanıdık şekillerle başlamadı, önce hâlâ okumayı öğrendiğimiz bir dilde denemeler yaptı.

Ediacaran biotaKartı aç

Q1736

MerakEvrim

Archaeopteryx’in tüyleri ve kanatları vardı; ama dişleri, pençeleri ve uzun kemikli bir kuyruğu da vardı. Temiz bir ‘kayıp halka’ değildir; evrimin düzgün kutulara sığmayı reddetmesidir.

İlk Archaeopteryx iskeleti 1861’de, Darwin’in Türlerin Kökeni eski düzeni sarstıktan hemen sonra duyuruldu. Bedeni iki tartışmayı da aynı anda taşıyordu: kuşa benzeyen uçuş tüyleri, dinozora benzeyen küçük dişler ve kuyruk. Fosilin hâlâ önemli olmasının nedeni budur. Evrim en iyi kanıtlarını, kategorilerimizi fazla dar gösteren canlılarda bırakır.

ArchaeopteryxKartı aç

Q1794

MerakEvrim

Güney Afrika’daki Rising Star mağara sisteminde bulunan Homo naledi, küçük bir beyni insansı el ve ayaklarla birleştirerek insan evrimine dair eski varsayımları karmaşıklaştırdı.

Homo naledi güçlüdür; çünkü ilerlemeyi basit bir merdiven gibi anlatmayı reddeder. Fosilleri bir mozaik gösterir: tanıdık biçimde insansı el ve ayaklar, bizimkinden çok daha küçük bir beyin ve hem eski hem daha geç özelliklerle kurulmuş bir beden. Rising Star keşifleri, evrimin bize doğru düzenli bir yürüyüş olmadığını hatırlatır. İnsanlığa komşu olmanın birkaç yolunun kesiştiği, dallanan ve deneysel bir tarihtir.

Homo nalediKartı aç

Q1549

MerakTarih

Tsutomu Yamaguchi 6 Ağustos 1945’te Hiroşima’da iş gezisindeydi. Yanmış ve yarı sağır hâlde ertesi gün evine döndü — Nagazaki’ye, ikinci bombaya yetişecek şekilde.

Mitsubishi’de mühendis olan Yamaguchi, Hiroşima’nın patlama merkezinden üç kilometre uzaktaydı. Nagazaki’ye dönmeyi başardı ve 9 Ağustos’ta patlamayı inanmayan bir amirine anlatırken ikinci parıltı pencereyi doldurdu. 93 yaşına dek yaşadı. 2009’da Japonya onu tek resmî çifte hayatta kalan olarak tanıdı — başkaları da ikisine yakalanmış olsa da — ve son yıllarını nükleer silahlara karşı konuşarak geçirdi; hayatta kalışının ona bir görev olarak verilmiş göründüğünü söylüyordu.

Tsutomu YamaguchiKartı aç

Açık arşivde sıradakiYetişkinlikte süt şekerini sindirme yeteneği olan laktaz kalıcılığı, bazı sütçül topluluklarda kültürün yeni bir seçilim baskısı yaratmasıyla evrildi.Q1770

1974’te Etiyopya’da bulunan Australopithecus afarensis iskeleti Lucy, erken insan akrabalarının büyük beyinler evrilmeden çok önce dik yürüdüğünü gösterdi.

Fikrin bağlamı

Kartın ötesine geçin.

Bu düşüncenin izini sürün.

Tanzanya’daki Laetoli ayak izleri, yaklaşık 3,6 milyon yıl önce volkanik külde kalmış erken hominin izlerini korur ve insan soyunun derin geçmişinde dik yürüyüşü gösterir.

Ediacara fosilleri, Kambriyen’den önce yaşamış tuhaf yumuşak bedenli organizmaları korur; bunların bazıları bugün yaşayan neredeyse hiçbir şeye benzemez.

Archaeopteryx’in tüyleri ve kanatları vardı; ama dişleri, pençeleri ve uzun kemikli bir kuyruğu da vardı. Temiz bir ‘kayıp halka’ değildir; evrimin düzgün kutulara sığmayı reddetmesidir.

Güney Afrika’daki Rising Star mağara sisteminde bulunan Homo naledi, küçük bir beyni insansı el ve ayaklarla birleştirerek insan evrimine dair eski varsayımları karmaşıklaştırdı.

Tsutomu Yamaguchi 6 Ağustos 1945’te Hiroşima’da iş gezisindeydi. Yanmış ve yarı sağır hâlde ertesi gün evine döndü — Nagazaki’ye, ikinci bombaya yetişecek şekilde.