Henrietta Swan Leavitt 1912’de, düzenli aralıklarla parlayıp sönen Sefeid yıldızlarında bir kural buldu: yıldız gerçekte ne kadar parlaksa, döngüsü o kadar uzun sürüyordu. Bu kural Sefeidleri gökyüzünün cetveli yaptı; döngüyü ölçen gökbilimci, yıldızın ne kadar uzakta olduğunu hesaplayabilir.

NASA’nın ilk astronomi şefi Nancy Grace Roman, 1960’larda kurumun uzay astronomisi programını kurdu ve sonradan Hubble adını alacak teleskop için yıllarca destek topladı.

Yıldızların hareketleri üzerine çalışmış bir gökbilimci olan Roman, 1959’da NASA’ya katıldı ve kurumda yönetici koltuğuna oturan ilk kadın oldu. NASA’nın ilk yörünge gözlemevlerini yönetti; bunlar başarılı olunca, uzaydan gelen ışığın büyük bölümünü bulanıklaştıran ya da engelleyen atmosferin dışına büyük bir teleskop yerleştirilmesini savunmaya başladı. 1971’de teleskobun neler yapması gerektiğini belirlemek için gökbilimcilerden ve mühendislerden oluşan bir yönlendirme grubu kurdu; 1970’ler boyunca destek topladı ve Kongre’ye sunulacak ifadeler hazırladı. Elektronik ışık algılayıcılarına yatırım yapılmasını da destekledi; Hubble, sonradan dijital fotoğraf makinelerinde de kullanılacak CCD algılayıcıları kullanan ilk büyük gözlemevi oldu. Roman 1979’da emekli oldu; Hubble 1990’da fırlatıldı. Roman’a sık sık “Hubble’ın Annesi” denir. NASA, 2020’de yeni bir uzay teleskobuna onun adını verdi.