Her gece sayısız deniz canlısı beslenmek için derinlerden yüzeye doğru yükselir, şafaktan önce yeniden derine iner. Günlük dikey göç denen bu yolculuk, karbonu okyanusun derinliklerine taşır.

Deniz ısı dalgası, deniz suyunun günlerce, hatta aylarca olağandışı derecede sıcak kaldığı dönemdir. Bu süre, kelp ormanlarını ve mercanları öldürmeye, balıkları ve başka canlıları yeni sulara sürmeye ve balıkçılığı altüst etmeye yeter.

2016’dan beri yaygın olarak kullanılan tanıma göre, deniz suyu en az beş gün boyunca, o yerin ve mevsimin geçmiş ölçümlerinin yüzde 90’ından daha sıcak kalırsa buna deniz ısı dalgası denir. Terimin kendisi, 2011 yazında Batı Avustralya açıklarında yaşanan eşi görülmemiş bir olayın ardından ortaya çıktı. Isınan su, yüzlerce kilometrelik kıyı boyunca kelp ormanlarını, yani iri esmer su yosunlarından oluşan su altı ormanlarını yok etti. Pek çok yerde kelp bir daha geri gelmedi; yerini yere yakın, halı gibi yayılan yosunlar ve daha sıcak sulara özgü balıklar aldı, resif bambaşka bir ekosisteme dönüştü. Bilinen bir başka örnek de “Blob” adı verilen ılık su kütlesidir: 2014-2016 arasında kuzeydoğu Pasifik’te kalan bu kütle, Kuzey Amerika’nın batı kıyısı boyunca deniz yaşamını ve balıkçılığı altüst etti.