Atmosferik nehirler, çoğu zaman tropiklerden büyük miktarda su buharı taşıyan uzun ve dar nem kuşaklarıdır. Karada dağlara çarpıp yükseldiklerinde buhar soğur ve şiddetli yağmur ya da kar olarak yere iner.

Kartın devamı

Adı 1990’ların başında, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nden (MIT) araştırmacılar Reginald Newell ve Yong Zhu tarafından konuldu. İkili, atmosferdeki su buharının büyük kısmının birkaç dar şerit hâlinde taşındığını fark etmişti; bu şeritler genellikle binlerce kilometre uzunluğunda, ama yalnızca birkaç yüz kilometre genişliğindedir. Güçlü bir atmosferik nehir, buhar olarak, Amazon Nehri’nin taşıdığından daha fazla su taşıyabilir. Hawaii yakınlarındaki tropik Pasifik’ten Kuzey Amerika’nın batı kıyısına ulaşanlara “Ananas Ekspresi” denir. Kaliforniya’nın yağmurunun ve karının büyük kısmını bunlar getirir, en ağır sellerinin çoğunu da. Scripps Oşinografi Enstitüsü’ndeki bilim insanları 2019’dan beri bu nehirleri beş basamaklı bir ölçekle sınıflandırıyor: taşıdıkları buhara ve ne kadar sürdüklerine göre zayıf ve çoğunlukla yararlıdan, olağanüstü ve çoğunlukla tehlikeliye kadar.