Kuskus yapmak için nemlendirilmiş irmik elde ufacık taneler hâlinde yuvarlanır ve buharda pişirilir. Cezayir, Moritanya, Fas ve Tunus’un ortak yemeğidir; her bölgenin, hatta her ailenin kendine özgü bir yapılışı vardır.

Couscous

YemekKültürTarih

Kartın devamı

Taneleri yuvarlamak, izleyerek ve yaparak öğrenilen bir beceridir; geleneksel olarak anneden kıza geçer. Kuskus daha sonra iki katlı bir tencerenin üst bölmesinde, genellikle iki ya da üç kez buharda pişirilir. Alt bölmede sebzeli, etli ya da balıklı bir yahni kaynar; taneler suya değmeden onun kokusunu alır. Suyu, baharatı ve hangi vesilelerle yapıldığı bölgeden bölgeye değişir; birçok ailede cuma yemeğidir. Çoğunlukla buğday irmiğinden, ama arpadan ya da darıdan da yapılır. UNESCO, kuskusla ilgili bilgi ve uygulamaları Cezayir, Moritanya, Fas ve Tunus’un ortak başvurusu üzerine 2020’de Somut Olmayan Kültürel Miras listesine aldı.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Couscous

İlgili kaynak: Kuskus
Sıradaki kartGarum, Roma İmparatorluğu’nun dört bir yanında alınıp satılan bir balık sosuydu ve Romalıların en sevdiği çeşnilerden biriydi. Balıklar tuzla kat kat dizilip haftalarca, hatta aylarca bekletilir; bu sürede balığın kendi enzimleri eti çözerek lezzetli bir sıvıya dönüştürürdü.Devam et →