Eylül 1859’daki Carrington Olayı, kayıtlara geçmiş en güçlü güneş fırtınasıdır: Kutup ışıkları Küba’ya kadar görüldü, telgraf aletleri kıvılcım saçtı. Boston ile Portland arasındaki hatta telgrafçılar pilleri söktü ve iki saat boyunca yalnızca fırtınanın yarattığı akımla mesaj göndermeyi sürdürdü.

Kartın devamı

1 Eylül 1859’da İngiliz gökbilimci Richard Carrington, Surrey’deki Redhill’de bulunan gözlemevinde güneş lekelerini çizerken Güneş’in üzerinde iki noktada göz kamaştırıcı beyaz bir ışık parladı. Carrington ile bir başka gözlemci, Richard Hodgson, bir güneş patlamasını gördüğünü kayda geçiren ilk kişiler oldu. Yaklaşık 17 saat sonra Güneş’ten kopan elektrik yüklü parçacık bulutu Dünya’nın manyetik alanına çarptı ve uzun telgraf tellerinde elektrik akımı oluşturdu. Boston ile Portland arasındaki telgrafçıların yazışması dönemin basınında yer aldı: Pilsiz çalışan telgrafçılardan biri, hattın “pillerimiz takılıyken olduğundan daha iyi” çalıştığını yazdı. 23 Temmuz 2012’de benzer büyüklükte bir fırtına, Dünya’nın yaklaşık dokuz gün önce bulunduğu noktadan geçti. Böyle bir fırtına bugün Dünya’yı doğrudan vursa uydulara ve elektrik şebekelerine zarar verebilir; uzay havasını izleyenlerin hâlâ “yeni bir Carrington”a hazırlıklı olmaya çalışmasının nedeni bu.