Science is not a pile of final answers; philosopher Karl Popper argued its defining trait is that claims must risk being tested against evidence and discarded if they fail.
The Logic of Scientific Discovery, 1934
The story behind the card
Karl Popper (1902–1994) was a Vienna-born philosopher who later became a British citizen. In The Logic of Scientific Discovery, first published in German in 1934, he proposed falsifiability: a claim is scientific only if some possible observation could show it to be false. No number of white swans proves that all swans are white, but one black swan disproves it. Popper admired Einstein's general relativity because it made a risky prediction, that the Sun's gravity bends starlight, which observations during the 1919 solar eclipse could have refuted. He contrasted it with the psychological theories of Freud and Adler, which he felt could explain any behaviour at all. Critics such as Thomas Kuhn later pointed out that scientists rarely drop a theory after one failed test, so the debate over what makes science scientific continues.
Türkçe oku
Bilim, değişmez cevapların toplamı değildir; filozof Karl Popper'a göre bilimi bilim yapan, iddiaların kanıtla sınanmayı göze alması ve sınavı geçemezlerse bir kenara bırakılmasıdır.Bilimsel Araştırmanın Mantığı, 1934
Karl Popper (1902–1994) Viyana'da doğmuş, sonradan İngiliz vatandaşı olmuş bir filozoftu. İlk kez 1934'te Almanca yayımlanan Bilimsel Araştırmanın Mantığı adlı kitabında yanlışlanabilirlik ölçütünü ortaya attı: Bir iddia, ancak onu yanlış çıkarabilecek bir gözlem düşünülebiliyorsa bilimseldir. Binlerce beyaz kuğu görmek bütün kuğuların beyaz olduğunu kanıtlamaz, ama tek bir siyah kuğu bu iddiayı çürütür. Popper, Einstein'ın genel görelilik kuramını riskli bir öngörüde bulunduğu için takdir ediyordu: Kurama göre Güneş'in kütleçekimi yıldız ışığını bükmeliydi ve 1919 Güneş tutulmasında yapılan gözlemler bu öngörüyü çürütebilirdi. Freud ile Adler'in psikoloji kuramlarının ise her davranışı açıklayabildiğini, bu yüzden sınanamadığını düşünüyordu. Thomas Kuhn gibi eleştirmenler, bilim insanlarının bir kuramı tek bir başarısız sınamadan sonra pek bırakmadığına dikkat çekti. Bilimi neyin bilim yaptığı tartışması hâlâ sürüyor.