Sartre's phrase “existence precedes essence” means we aren't born with a fixed purpose: we exist first, then make ourselves through what we choose to do.
Existentialism Is a Humanism, 1946
The story behind the card
Sartre (1905–1980) was the leading French philosopher of existentialism, a movement centred on freedom and personal responsibility. He gave the idea its best-known form in a public talk in Paris on 29 October 1945, published in 1946 as Existentialism Is a Humanism. He explained it with a paper knife: its maker has a plan for it before it exists, so its essence, what it is for, comes first. Since Sartre held that there is no God to design human nature, people have no such plan: we first exist, and then define ourselves through our actions. That is why he said we are 'condemned to be free': we cannot avoid choosing, and we answer for what we choose. Sartre later distanced himself from the talk as too simple, and in 1964 he declined the Nobel Prize in Literature.
Türkçe oku
Jean-Paul Sartre'ın ünlü “varoluş özden önce gelir” sözü, insanın önceden belirlenmiş bir amaçla doğmadığını anlatır: Önce var oluruz, sonra ne olacağımızı yaptığımız seçimlerle kendimiz belirleriz.Varoluşçuluk Bir Hümanizmdir, 1946
Fransız filozof Sartre (1905–1980), varoluşçuluğun en tanınmış adıydı; bu akım özgürlüğü ve kişisel sorumluluğu merkeze alır. Düşüncesini en bilinen biçimiyle 29 Ekim 1945'te Paris'te herkese açık bir konferansta anlattı; konuşma 1946'da Varoluşçuluk Bir Hümanizmdir adıyla kitap oldu. Sartre bunu bir kâğıt açacağı örneğiyle açıklar: Açacağı yapan zanaatkâr, daha ortada açacak yokken onun ne işe yarayacağını bilir; yani açacağın özü, varlığından önce gelir. Sartre'a göre insan doğasını tasarlayan bir Tanrı olmadığı için insanın böyle önceden çizilmiş bir planı yoktur: Önce var oluruz, sonra kendimizi eylemlerimizle tanımlarız. Bu yüzden insanın “özgür olmaya mahkûm” olduğunu söyler: Seçmekten kaçamayız ve seçtiklerimizden sorumluyuz. Sartre sonradan bu konuşmayı fazla basit bulup ondan uzaklaştı; 1964'te ise Nobel Edebiyat Ödülü'nü reddetti.
