The story behind the card
The pianist David Tudor gave the premiere on 29 August 1952 at the Maverick Concert Hall near Woodstock, New York, a wooden hall open to the woods. He marked the three sections by closing the keyboard lid at the start of each and opening it at the end, without playing a note. Cage later recalled hearing wind in the first part, rain on the roof in the second and people talking or walking out in the third. The idea grew partly from a visit to an anechoic chamber at Harvard, a room built to absorb all sound, where he still heard two sounds: his own nervous system and his blood circulating. True silence, he concluded, does not exist; there is only sound we did not intend.
Türkçe oku
John Cage'in 1952'de ilk kez seslendirilen 4′33″ adlı eseri, icracılardan dört dakika otuz üç saniye boyunca hiçbir şey çalmamalarını ister. Dinleyicinin o sırada duyduğu öksürükler, hışırtılar ve yağmur, müziğin ta kendisi olur.Woodstock, New York, 1952
İlk seslendirmeyi piyanist David Tudor, 29 Ağustos 1952'de New York eyaletindeki Woodstock yakınlarında, ormana açılan ahşap bir salon olan Maverick Concert Hall'da yaptı. Üç bölümün her birinin başında piyanonun klavye kapağını kapattı, sonunda açtı; tek bir nota bile çalmadı. Cage sonradan, ilk bölümde rüzgârı, ikincisinde çatıya vuran yağmuru, üçüncüsünde de konuşan ya da salondan çıkıp giden dinleyicileri duyduğunu anlatacaktı. Fikir biraz da Harvard'daki yankısız odayı, yani bütün sesleri emecek biçimde yapılmış bir odayı ziyaretinden doğmuştu: Cage orada bile iki ses duymuştu, kendi sinir sistemini ve kan dolaşımını. Vardığı sonuç şuydu: Gerçek sessizlik yoktur, yalnızca bizim çıkarmayı amaçlamadığımız sesler vardır.
