The story behind the card
The word batik is Javanese, and the classic tool is the canting, a small copper cup with a thin spout on a bamboo handle that lets the maker draw with melted wax like a pen. Hand-drawn cloth, called batik tulis, can take weeks or months; from the mid-nineteenth century, copper stamps called cap made repeated patterns much faster. Because each dyeing colours only what the wax leaves open, the maker has to plan the whole design in advance, usually working from light colours to dark. In Java some motifs were once reserved for the royal courts, and batik accompanies life from the sling used to carry a baby to weddings and funerals. UNESCO listed Indonesian batik as Intangible Cultural Heritage in 2009, and 2 October is celebrated as National Batik Day.
Türkçe oku
Batik, kumaşı mumla desenlendiren bir Endonezya tekniğidir. Usta, boyanın işlemesini istemediği yerlere sıcak mumu çizgi ve noktalar hâlinde sürer, kumaşı boyar; her renk için mumlamayı ve boyamayı yineler, en sonunda mumu kaynatarak giderir.
Batik sözcüğü Cava dilinden gelir. Ustanın temel aleti canting'dir: bambu bir sapa takılı, ince ağızlı küçük bir bakır kap. Eritilmiş mumla kalem gibi çizim yapmayı sağlar. Elle çizilen batik tulis haftalar, hatta aylar sürebilir; 19. yüzyılın ortalarından itibaren cap denen bakır kalıplar tekrar eden desenleri çok daha hızlı basmayı mümkün kıldı. Her boyama yalnızca mumun açık bıraktığı yerleri renklendirdiği için usta bütün deseni baştan tasarlamak zorundadır; genellikle açık renklerden koyulara doğru çalışır. Cava'da bazı motifler bir zamanlar yalnızca saraylara ayrılmıştı. Batik, bebek taşımaya yarayan şaldan düğünlere ve cenazelere kadar hayatın her anında yer alır. UNESCO Endonezya batiğini 2009'da Somut Olmayan Kültürel Miras listesine aldı; 2 Ekim ülkede Ulusal Batik Günü olarak kutlanır.
