When Alamut surrendered to the Mongols in 1256, the Persian historian Ata-Malik Juvayni was allowed to inspect its famous library. By his own account, he saved a selection of books and scientific instruments and burned the Ismaili works he considered heretical.
Ata-Malik Juvayni
The story behind the card
Ata-Malik Juvayni (1226–1283) was a Persian official in Mongol service who later governed Baghdad for them from 1259 until his death. He travelled with Hülegü, a grandson of Genghis Khan, on the campaign against the Nizari Ismailis, a branch of Shia Islam, and described it in his History of the World Conqueror (Tarikh-i Jahangushay). That makes him both an eyewitness and a hostile one: his choices about what to keep and what to burn limit what historians can know of Nizari learning. Some Nizari writings survived anyway, including works that Nasir al-Din al-Tusi wrote during his years with them.
Türkçe oku
Alamut 1256'da Moğollara teslim olunca, İranlı tarihçi Atâ Melik Cüveynî'ye kalenin ünlü kütüphanesini inceleme izni verildi. Kendi anlattığına göre bazı kitapları ve bilimsel aletleri ayırıp kurtardı, sapkın saydığı İsmaili eserlerini ise yaktı.
Atâ Melik Cüveynî (1226–1283), Moğolların hizmetindeki İranlı bir devlet adamıydı; 1259'dan ölümüne kadar onlar adına Bağdat'ı yönetti. Cengiz Han'ın torunu Hülagü'nün, Şii İslam'ın bir kolu olan Nizari İsmaililere karşı düzenlediği sefere katıldı ve bunu Tarih-i Cihangüşa (“Cihan Fatihinin Tarihi”) adlı eserinde anlattı. Bu yüzden hem bir görgü tanığı hem de karşı taraftan biridir: Neyi saklayıp neyi yaktığı, Nizarilerin bilim ve düşünce dünyası hakkında bugün bilebileceklerimizi sınırlıyor. Yine de bazı Nizari eserleri kurtuldu; Nasîrüddin Tûsî'nin onların yanında yaşadığı yıllarda yazdıkları da bunların arasında.
