Wilson Greatbatch's implantable pacemaker began with a mistake: in 1956 the American engineer fitted the wrong resistor into a circuit, and it gave off regular electrical pulses, like a heartbeat. With the surgeon William Chardack he spent years turning it into a sealed device, first implanted in a patient in 1960.
Wilson Greatbatch and William Chardack; device implanted in 1960
The story behind the card
A pacemaker sends small electrical pulses to the heart when its own rhythm is too slow or irregular. Early pacemakers were boxes outside the body, wired to the heart through the skin. Greatbatch, then at the University of Buffalo, tested his design in dogs with Chardack before the first human implant in Buffalo, New York, in 1960; that patient lived for a further 18 months. It was not the very first attempt: in Sweden in 1958, a pacemaker implanted in Arne Larsson failed after three hours. Early devices were sealed in epoxy resin and ran on mercury batteries that wore out quickly, so in 1971 Greatbatch developed a lithium-iodide battery that let pacemakers work for up to about ten years. It became the standard.
Türkçe oku
Wilson Greatbatch'in vücuda yerleştirilen kalp pili bir hatayla başladı: Amerikalı mühendis 1956'da bir devreye yanlış direnç taktı ve devre, kalp atışı gibi düzenli elektrik atımları üretmeye başladı. Cerrah William Chardack'la yıllarca çalışarak bunu kapalı bir cihaza dönüştürdü; cihaz 1960'ta ilk kez bir hastaya takıldı.
Kalp pili, kalbin kendi ritmi fazla yavaşladığında ya da düzensizleştiğinde kalbe küçük elektrik atımları gönderir. İlk kalp pilleri vücudun dışında duran kutulardı ve kalbe deriden geçen tellerle bağlanıyordu. O sırada Buffalo Üniversitesi'nde çalışan Greatbatch, tasarımını Chardack'la birlikte önce köpeklerde denedi. İnsana ilk takılması 1960'ta New York eyaletindeki Buffalo'da oldu; bu hasta 18 ay daha yaşadı. İlk deneme bu değildi: 1958'de İsveç'te Arne Larsson'a takılan kalp pili üç saat sonra bozulmuştu. İlk cihazlar epoksi reçineyle kaplanıyor ve çabuk tükenen cıvalı pillerle çalışıyordu. Greatbatch bu yüzden 1971'de, kalp pillerinin on yıla kadar çalışmasını sağlayan lityum iyodür pili geliştirdi. Bu pil zamanla standart oldu.
