Q0110Daha az kork, daha çok umut et.
Bu İsveç deyişi günlük bir ilke kadar kısadır. Korkunun yok olacağını varsaymaz; sadece zihnin bütün iklimini korkunun belirlemesine izin verme der.
Ikigai DailyHerkese açık koleksiyon
Yaşayan arşiv
Dil, tarih, sanat, bilim ve iç dünyada arayın. Her sonuç; bağlamına, kaynağına ve bir sonraki fikre açılır.
1.965açık kart
28konu
2dil
Ara ve süz
Aklınızdaki düşünceyi bulun.
1.965 kart, herkesin erişimine açık
Üç ayrı yol
Bir ruh hâlinden başlayın.
Arşiv dökümü
1.965 kart, herkesin erişimine açık
Q0110
Q0111Tek bilezik şıngırdamaz.
Bir Kongo atasözü; ‘bir çocuğu köy büyütür’ sözünün yakın akrabası. Tek bir bilezik ses çıkarmaz; müziği yaratan, insanların ve şeylerin bir aradalığıdır.
Q0112Eylemsiz vizyon bir hayalden ibarettir.
Vizyon yön verir; eylem ise ona beden kazandırır. Atasözü iki ucu da reddettiği için değerlidir: amaçsız hareket enerjiyi dağıtır, eylemsiz vizyon ise güvenli bir hayal olarak kalır.
Q0113İnsana bir balık ver, onu bir gün doyurursun. Balık tutmayı öğret, ömür boyu doyurursun.
Neredeyse her zaman eski bir Çin atasözü sanılır — oysa bilinen en eski hâli İngilizcedir; Anne Ritchie’nin 1885 tarihli ‘Mrs Dymond’ romanından gelir. Fikir yine de zamansızdır: Yardım insanı bir kez doyurur, beceri ise ömür boyu. Gerçek yardım bağımlılık değil, bağımsızlık kurar.
Q0114Karanlığa sövmektense bir mum yakmak yeğdir.
Mum özellikle küçüktür. Atasözü insan ölçeğinde işe yarayan eylemi savunur: bir sorun söylenerek yok edilemeyecek kadar büyükse, gerçekten aydınlatabileceğin parçadan başla.
Q0115İnsan, pişmanlıkları hayallerinin yerini alana dek yaşlanmaz.
Çoğu zaman Hint atasözü olarak aktarılan bir söz. Vurgusu şu: Yaş, takvimle değil, bakış açısıyla ölçülür; ileriye baktığın sürece genç kalırsın. Yaşlılık, geçmişe dair pişmanlıkların, gelecekten beklediklerinden daha yüksek sesle konuşmaya başladığı gün başlar.
Q0116Yaşam varken umut vardır.
Yaşadığın sürece hiçbir durum umutsuz değildir. Latince ‘Dum spiro spero’ sözünden.
Q0117Âşık oldum, ya da olduğumu sandım. Bir partiye gittim ve aklımı kaçırdım. Hiç ihtiyacım olmayan bir at aldım.
Genç Tolstoy’un günlüklerinden alaycı bir itiraf — kendi düşüncesiz heveslerinin bir listesi. Savaş ve Barış’tan çok önce, bu tür acımasız ve dürüst bir öz-gözlemi alışkanlık edinmişti; bu bakış sonradan romanlarının itici gücü oldu.
Q0118Her dinde aşk vardır, oysa aşkın dini yoktur.
Bu söz her yerde Rumi (Mevlânâ) adıyla paylaşılır; ancak Mesnevi’nin ya da Divan-ı Kebir’in bilimsel çevirilerinde yer almaz — onu Sufi ruhu taşıyan modern bir söz saymak gerekir. Yine de kurduğu ayrım Mevlânâ’nın dünyasında gerçektir: Sufi şairler için aşk, bütün geleneklerin altındaki akıntıdır; kurumlar ise onun durmadan taşırdığı kaplar.
Q0119Eğri ağaç kendi hayatını yaşar, ama düz ağaç keresteye dönüştürülür.
Uymak seni başkalarına yararlı kılabilir ama özgürlüğüne mal olur; uymamanın da kendi sessiz ödülü vardır.
Q0120Aşkın terk ettiği yerde, kalbinin derinliğinde bir bıçağın yok mu?
Söz, güvenilir bir şiir ya da kitap kaynağı olmadan Bukowski adıyla dolaşır; bu yüzden bir atıf olarak kalır. Yine de onun sert aşk şiirlerini yankılar: Oralarda şefkat asla süslenmez — aşk fiziksel bir iz bırakır ve Bukowski o tortuyu neredeyse herkesten daha dürüst yazdı.
Q0121Bazen insan yaşamak için öyle çok savaşmak zorunda kalır ki, onu yaşamaya vakti kalmaz.
Bukowski tadında bir hayatta kalma cümlesi; ancak eserlerine güvenilir biçimde bağlanamamıştır. Gelgelelim paradoks onun bizzat yaşadığıdır: Post Office elli yaşında yayımlanana dek onlarca yıl yoksulluk ve öğütücü işler. İnsan hayatta kalmak için öyle şiddetli savaşabilir ki, yaşamak ertelenir.
Q0122Ruhunu yitiriyorsan ve bunun farkındaysan, demek ki hâlâ yitirecek bir ruhun var.
Bukowski’nin acımasız “canlılık testi” gibi ses verdiği için sık sık onun adıyla paylaşılır; ancak kesin bir kaynağı bulunamamıştır. İşi paradoks görür: Ruhunuzun kaybolduğunu hâlâ hissedebiliyorsanız, içinizde henüz ölmemiş bir şey vardır — hasarın farkında olmak, hayatın son işareti ve onarımın ilk aleti olabilir.
Q0123Gökyüzünü çözmeye çalışarak hayatını harcama. Kimse cevapla geri dönmedi. Otur, nefes al ve bu saatin tadına var.
Rubâiyat, şair-matematikçi Ömer Hayyam’a (1048–1131) atfedilen Farsça dörtlükler dizisidir; Batı’da Edward FitzGerald’ın çevirisiyle ünlenmiştir.
Q0124Bilgeler cennet ve cehennemi tartışır. Hayyam elindeki kadehe bakar ve sorar: bu ana uyanık mısın?
Rubâiyat, şair-matematikçi Ömer Hayyam’a (1048–1131) atfedilen Farsça dörtlükler dizisidir; Batı’da Edward FitzGerald’ın çevirisiyle ünlenmiştir.
Q0125Sen bu hayatın ötesinde ne olduğunu sorarsın. Ben, halihazırda elindeki hayatla ne yaptığını sorarım.
Rubâiyat, şair-matematikçi Ömer Hayyam’a (1048–1131) atfedilen Farsça dörtlükler dizisidir; Batı’da Edward FitzGerald’ın çevirisiyle ünlenmiştir.
Q0126Kil kadeh bir zamanlar canlı bir el, gülen bir ağız, bir sevgilinin yüzüydü. Onu nazikçe tut. Her şey toprağa döner.
Rubâiyat, şair-matematikçi Ömer Hayyam’a (1048–1131) atfedilen Farsça dörtlükler dizisidir; Batı’da Edward FitzGerald’ın çevirisiyle ünlenmiştir.
Q0127Yarının bugünü çalmasına izin verme. Başka bir dünya vaadi, bunu kaçırmak için zayıf bir mazerettir.
Rubâiyat, şair-matematikçi Ömer Hayyam’a (1048–1131) atfedilen Farsça dörtlükler dizisidir; Batı’da Edward FitzGerald’ın çevirisiyle ünlenmiştir.
Q0128Gül kendini açıklamadan açar. Ondan öğren. Güzellik izin beklemez.
Rubâiyat, şair-matematikçi Ömer Hayyam’a (1048–1131) atfedilen Farsça dörtlükler dizisidir; Batı’da Edward FitzGerald’ın çevirisiyle ünlenmiştir.
Q0129Evren bir bilmeceyse, burada yalnızca cevabı için acı çekmeye gelmedin. Aynı zamanda şarkı söylemeye geldin.
Rubâiyat, şair-matematikçi Ömer Hayyam’a (1048–1131) atfedilen Farsça dörtlükler dizisidir; Batı’da Edward FitzGerald’ın çevirisiyle ünlenmiştir.
Q0130Vaiz, ölümden sonraki cennetten söz eder. Hayyam fısıldar: ya cennet, hayatını ertelemeyi bıraktığında başlıyorsa?
Rubâiyat, şair-matematikçi Ömer Hayyam’a (1048–1131) atfedilen Farsça dörtlükler dizisidir; Batı’da Edward FitzGerald’ın çevirisiyle ünlenmiştir.
Q0131İki büyük sessizlik arasında kısa bir yolculuktayız; asıl mucize, hayatın sona ermesi değil, bize bir kez verilmiş olmasıdır.
Rubâiyat, şair-matematikçi Ömer Hayyam’a (1048–1131) atfedilen Farsça dörtlükler geleneğidir; Batı’da Edward FitzGerald’ın serbest çevirisiyle ünlenmiştir. Bu söz, Hayyam’a bağlanan temel duyguyu taşır: Hayatın kırılganlığı onu küçültmez; tersine, yaşanan anı daha değerli kılar.
Q0133Ve sırf sen bir rüya olduğun için, çok uyuyorum.
İnternette Filistinli şair Mahmud Derviş’e yaygın biçimde bağlanır; ancak sağlam bir şiir ya da kitap referansı yoktur, dolayısıyla atıf belirsiz kalır. Yine de onun duygusal iklimine uyar: Derviş’in şiirinde aşk ve sürgün, sıradan hayat onları taşıyamadığında, belleğin ya da düşün içinden girilen yerlere dönüşür.
Q0134Biz, ruhu olanlar, daha sık ölürüz.
Bu söz Emily Dickinson’ın genellikle ilk dizesiyle anılan ‘Nature — sometimes sears a Sapling’ adlı kısa şiirinden gelir. Şiir yaralanmış ağaçlarla insanın iç dünyasını karşılaştırır: bitkiler hasarı sonraki mevsimlerde görünür biçimde taşır; ruhu olan insan ise küçük iç ölümleri tekrar tekrar yaşayabilir.