Shakuhachi, ucundan üflenerek çalınan bir Japon bambu flütüdür. Nefesteki ve başın açısındaki küçük değişiklikler sesin perdesini kaydırır; bu yüzden havanın hışırtısı, titreyen ses ve sessizlik de müziğin bir parçası olur.

Shakuhachi

MüzikTarih

Kartın devamı

Adı, flütün standart boyundan gelir: bir shaku sekiz sun, yani yaklaşık 54 santimetre. Edo döneminde (1603–1868) Zen Budizminin Fuke mezhebine bağlı, komusō denen gezgin keşişler shakuhachiyi suizen, yani “üfleyerek Zen” adını verdikleri bir meditasyon olarak çalardı. Yüzlerini gizlemek için başlarına derin, hasırdan bir sepet geçirerek dolaşırlardı. Çaldıkları, honkyoku denen solo parçalar bugün de icra ediliyor. Meiji hükümeti 1871’de mezhebi kaldırınca flüt dinî çevrelerin dışına çıkıp oda müziğine geçti; 20. yüzyılda film müziklerinde, cazda ve çağdaş klasik müzikte de yerini aldı.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Shakuhachi

İlgili kaynak: Shakuhachi
Sıradaki kartJapon topluluk davulculuğu taiko, Kuzey Amerika’da 1960’ların sonundan itibaren Kaliforniya’da kurulan Japon Amerikalı gruplar sayesinde kök saldı. Bu gruplar davullarını şarap fıçısı gibi ellerindeki malzemelerden kendileri yaptı; birlikte çalmak da bir topluluk olmanın yolu hâline geldi.Devam et →