1800’lerin sonunda fotoğrafçılar hareketi art arda çekilen durağan karelere bölmeyi öğrendi. Kronofotografi denen bu teknik sayesinde bilim insanları insanların ve hayvanların nasıl yürüdüğünü, koştuğunu ve uçtuğunu ölçebildi. Tekniğin öncüleri Eadweard Muybridge ile Étienne-Jules Marey’dir.

Kartın devamı

Haziran 1878’de Eadweard Muybridge, Leland Stanford’ın Kaliforniya’nın Palo Alto kentindeki çiftliğinde bir sıra fotoğraf makinesi kurdu; dörtnala geçen at önlerinden geçerken makineler sırayla deklanşöre bastı. Kısrak Sallie Gardner’ın bu fotoğrafları uzun bir tartışmayı bitirdi: Dörtnala koşan at bir an için dört ayağını da yerden keser, ama ressamların çizdiği gibi bacaklarını öne ve arkaya uzatarak değil, karnının altına toplayarak. Fransız fizyolog Étienne-Jules Marey 1882’de saniyede on iki kare çeken, tüfek biçiminde bir kamera yaptı. Bir hareketin ardışık evrelerini tek bir plakaya kaydetmenin yollarını da geliştirdi; böylece yürüyen bir insan ya da uçan bir kuş tek, katmanlı bir görüntüye dönüştü. Muybridge 1880’den itibaren dizilerini zoopraksiskop adlı aygıtıyla hareketli görüntü olarak perdeye yansıttı; iki adamın çalışmaları sinemanın doğuşuna da katkıda bulundu.