In the late 1800s, photographers learned to split movement into a rapid series of still pictures, a technique called chronophotography, and scientists could at last measure how people and animals walk, run and fly. Eadweard Muybridge and Étienne-Jules Marey were its pioneers.
Chronophotography
The story behind the card
In June 1878, at Leland Stanford's farm in Palo Alto, California, Eadweard Muybridge set up a row of cameras that fired one after another as a horse galloped past. His pictures of the mare Sallie Gardner settled a long debate: a galloping horse does lift all four hooves off the ground at once, but with its legs tucked beneath it, not stretched out fore and aft as painters had shown. In 1882 the French physiologist Étienne-Jules Marey built a rifle-shaped camera that took twelve pictures a second, and he developed ways of recording successive phases of a movement on a single plate, so a walking man or a flying bird became one layered image. From 1880 Muybridge projected his sequences as moving pictures with his zoopraxiscope, and both men's work fed into the birth of cinema.
Türkçe oku
1800'lerin sonunda fotoğrafçılar hareketi art arda çekilen durağan karelere bölmeyi öğrendi. Kronofotografi denen bu teknik sayesinde bilim insanları insanların ve hayvanların nasıl yürüdüğünü, koştuğunu ve uçtuğunu ölçebildi. Tekniğin öncüleri Eadweard Muybridge ile Étienne-Jules Marey'dir.
Haziran 1878'de Eadweard Muybridge, Leland Stanford'ın Kaliforniya'nın Palo Alto kentindeki çiftliğinde bir sıra fotoğraf makinesi kurdu; dörtnala geçen at önlerinden geçerken makineler sırayla deklanşöre bastı. Kısrak Sallie Gardner'ın bu fotoğrafları uzun bir tartışmayı bitirdi: Dörtnala koşan at bir an için dört ayağını da yerden keser, ama ressamların çizdiği gibi bacaklarını öne ve arkaya uzatarak değil, karnının altına toplayarak. Fransız fizyolog Étienne-Jules Marey 1882'de saniyede on iki kare çeken, tüfek biçiminde bir kamera yaptı. Bir hareketin ardışık evrelerini tek bir plakaya kaydetmenin yollarını da geliştirdi; böylece yürüyen bir insan ya da uçan bir kuş tek, katmanlı bir görüntüye dönüştü. Muybridge 1880'den itibaren dizilerini zoopraksiskop adlı aygıtıyla hareketli görüntü olarak perdeye yansıttı; iki adamın çalışmaları sinemanın doğuşuna da katkıda bulundu.
