İlk yaygın renkli fotoğraf yöntemi olan Autochrome, 1907’de Fransa’da satışa çıktı. Lumière kardeşlerin bulduğu bu yöntemde renk, cam plaka üzerinde mikroskobik patates nişastası tanelerinden oluşan bir mozaikle kaydediliyordu; taneler kırmızı-turuncu, yeşil ve mavi-mora boyanmıştı.

Kartın devamı

Sinema aygıtlarıyla zaten ünlü olan Auguste ve Louis Lumière kardeşler, yöntemin patentini 1903’te aldı. Her biri üç renkten birine boyanmış milyonlarca nişasta tanesi cam bir plakaya serpiliyor, aradaki boşluklar isle dolduruluyor, bütün katman da ışığa duyarlı bir emülsiyonla kaplanıyordu. Her tane minicik bir renk süzgeci gibi çalışıyordu. Plaka, cam üzerinde doğrudan pozitif bir görüntü verecek biçimde banyo ediliyordu; görüntü ancak arkasından ışık verildiğinde ya da perdeye yansıtıldığında parlıyordu. Poz süreleri siyah-beyaz plakalara göre çok daha uzundu, bu yüzden fotoğrafı çekilenlerin kıpırdamaması gerekiyordu. Düzensiz mozaik de fotoğraflara noktacı resimleri andıran yumuşak, benekli bir görünüm veriyordu. Autochrome, 1930’ların ortasında Kodachrome gibi renkli filmler çıkana kadar başlıca renkli fotoğraf yöntemi olarak kaldı.