Ikigai Daily
AzimYaşam öyküsüBağlam ve kaynaklar

1960–61’de on üç Amerikalı kadın pilot, NASA’nın ilk astronotlarına uygulanan fiziksel tarama testlerini özel yürütülen bir programda geçti; program hiçbiri uçamadan iptal edildi. Altmış yıl sonra Wally Funk, 82 yaşında nihayet uzaya ulaştı.

Mercury 13’ler

TarihBilimUzayBiyografi

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

NASA’nın astronot muayenelerini tasarlayan Dr Randolph Lovelace, aynı testleri başarılı kadın pilotlara sessizce uyguladı — ve on üçü geçti. Program 1961’de tesislerini kaybetti; ertesi yılki Kongre oturumları da bir şey değiştirmedi. ‘Mercury 13’ adını yıllar sonra bir televizyon yapımcısı taktı. Wally Funk Temmuz 2021’de bir roketle uzayın eşiğini aştığında, yanında altmış yıllık bir bekleyişi taşıyordu.

Kaynağın izi

Daha fazla okuyun.

Kaynak: Mercury 13

Arka plan okuması: AstronotDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.
Mobil uygulamayı indirEditoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Aynı konuya veya okuma biçimine dokunan başka kartlar.

Q1999
MerakBiyografi

Annie Jump Cannon 350.000’den fazla yıldız tayfını sınıflandırdı ve tayfsal sınıflandırmanın kalıcı çerçevesine dönüşen O-B-A-F-G-K-M dizisini geliştirdi.

Harvard College Observatory’de ‘bilgisayar’ olarak işe alınan kadınlar cam plakaları okurken unvanlar ve teleskoplar çoğunlukla erkeklere veriliyordu. Cannon, karmaşık tayf sınıflarını yıldız ışığında yinelenen özelliklere dayanan açık bir diziye indirdi; sonraki çalışmalar bu sıranın sıcak yıldızlardan soğuklara doğru da ilerlediğini gösterdi. Hızı efsaneydi, fakat başarısı yalnızca ayırmak değildi. Yüz binlerce gözlemi karşılaştırılabilir kılarak bir arşivi, yıldızların nasıl farklılaşıp evrildiğini sorgulayan bir araca dönüştürdü.

Annie Jump CannonKartı aç
Q1629
MerakUzay

John Glenn 1962’de Dünya yörüngesine çıkmadan önce elektronik bilgisayarın sayılarına güvenmedi. Yörüngeyi elle hesaplaması için Katherine Johnson’ı istedi — ve o rakamların doğru olduğunu söylerse uçmaya hazır olduğunu belirtti.

Johnson, Langley’de ayrımcılığın sürdüğü bir bölümde çalışan siyah bir matematikçi, NASA’nın ‘insan bilgisayarlarından’ biriydi. Alan Shepard’ın uçuşu, Glenn’in yörüngesi ve sonradan Apollo 11 için yörünge hesapladı ve Apollo 13’ün mürettebatını eve getiren dönüş rotasının çıkarılmasına yardım etti. NASA’da 1986’ya dek çalıştı, 2015’te Başkanlık Özgürlük Madalyası aldı ve geniş çevrelerce ancak yaşamının sonlarında, Gizli Sayılar kitabı ve filminden sonra tanındı.

NASAKartı aç
Q1803
MerakBiyografi

Cecilia Payne-Gaposchkin’in 1925 tarihli tezi, yıldızların büyük ölçüde hidrojen ve helyumdan oluştuğunu gösterdi; başlangıçta dirençle karşılanan bu sonuç modern astrofiziğin temel taşlarından biri oldu.

Payne-Gaposchkin yıldız tayflarına baktı ve çevresindeki varsayımlarla uyuşmayan bir evren gördü. Tezi, hidrojen ve helyumun ezici bolluğunu buldu; ama sonuç o kadar radikal görünüyordu ki kıdemli otorite onu bunu daha temkinli yazmaya itti. Bilim bu tereddüdün içinden sağ çıktı. Genç bir astronom ışığı doğru okumuştu; yıldızların Dünya benzeri ateşler değil, en basit elementlerin kozmik hazneleri olduğu anlaşıldı.

Cecilia Payne-GaposchkinKartı aç
Q1804
MerakBiyografi

Henrietta Swan Leavitt, Sefeid değişen yıldızlarının titreşim dönemleriyle gerçek parlaklıklarını gösterdiğini keşfetti; böylece onları evren için kritik uzaklık işaretlerine dönüştürdü.

Leavitt roketlerle ya da radyo çanaklarıyla değil, fotoğraf plakalarıyla çalıştı; yine de içgörüsü evreni genişletti. Daha uzun dönemli Sefeid değişenlerinin özünde daha parlak olduğunu fark ederek astronomlara gerçek parlaklık ile görünen parlaklığı karşılaştırıp uzaklık hesaplama yolu verdi. Hubble daha sonra bu merdiveni galaksilerin uzaklaştığını göstermek için kullandı. Cam plakalardaki sabırlı bir örüntü, kozmik ölçeğin ölçüsüne dönüştü.

Henrietta Swan LeavittKartı aç
Q1805
MerakBiyografi

Subrahmanyan Chandrasekhar, kritik bir kütlenin üzerindeki beyaz cücelerin kararlı kalamayacağını gösterdi; böylece bir yıldızın doğum kütlesinin son kaderini belirlemeye yardım ettiğini ortaya koydu.

Chandrasekhar Hindistan’dan İngiltere’ye yaptığı bir yolculukta, ölen yıldızların matematiğini rahatsız edici bir bölgeye kadar takip etti. Bir beyaz cüce fazla kütleli olursa elektron basıncı çöküşe direnmeye yetmeyecekti. Fikir dönemin önde gelen astronomları tarafından dirençle karşılandı; ama sınır kaldı ve süpernovalara, nötron yıldızlarına ve kara deliklere giden yolları açtı. Bazen bir denklemdeki sınır, gerçeklikte bir kapıdır.

Subrahmanyan ChandrasekharKartı aç
Sıradaki kartEklem iltihabı nakışı ağrılı hâle getirince, Anna Mary Robertson Moses — Grandma Moses — yetmişlerinin sonunda çiftlik hayatından sahneler çizmeye başladı. İlk kişisel sergisi 80 yaşındayken New York’ta açıldı; 101’inci yaşına dek resim yaptı.Q2015