Her kuşak, görece bir belirsizliğin içinden kendi görevini bulmak, sonra da onu ya yerine getirmek ya da ona ihanet etmek zorundadır.

Frantz Fanon, Yeryüzünün Lanetlileri, 1961

Kartın devamı

Frantz Fanon (1925–1961), o dönem Fransa’nın Karayipler’deki sömürgesi olan Martinik’te doğmuş bir psikiyatrist ve yazardı. Cezayir’in Fransa’ya karşı verdiği bağımsızlık savaşı sırasında oradaki bir psikiyatri hastanesinde çalıştı ve bağımsızlık hareketine katıldı. Lösemiyle boğuşurken tamamladığı Yeryüzünün Lanetlileri 1961’de, ölümünden kısa süre önce yayımlandı. Kitap, bağımsızlığını yeni kazanan ulusların Avrupa’yı taklit etmemesi gerektiğini savunur. Bu söz, “Ulusal Kültür Üzerine” bölümünde geçer. Fanon hemen ardından, farklı koşullarda mücadele ettikleri için önceki kuşakları küçümsememek gerektiğini söyler: Kendi görevini bulmak, geçmişin hiçbir katkısı olmamış gibi davranmak demek değildir.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Frantz Fanon, The Wretched of the Earth, ‘On National Culture’; translated by Constance Farrington

İlgili kaynak: The Wretched of the Earth

Mobil uygulamayı indir Kartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

MerakTarih

Ise Tapınağı, Japonya’nın yerli dini Şinto’nun en kutsal yeridir; ana yapıları her 20 yılda bir sökülür ve hemen yandaki arsada aynen yeniden kurulur. 690’da başlayan bu gelenek zaman zaman uzun aralar verse de bugün sürüyor; bir sonraki yenileme 2033’te yapılacak.

Bu yenilemenin adı Shikinen Sengū’dur. Yapılarla birlikte tapınağın eşyaları ve kutsal nesneleri de baştan yapılır, girişteki ahşap Uji Köprüsü de yenilenir. Kereste, bir Japon servi türü olan hinoki ağacından gelir. Tapınak alanında elektrikli alet kullanılmadığı için iş, geleneksel tapınak yapımında yetişmiş ve miyadaiku denen marangozlara düşer. Daha az deneyimli ustalar genellikle önce köprüde pişer, sonra ana yapılara geçer. Şinto bu anlayışa tokowaka, yani “hep genç” der: Kutsal yapıyı yenilemek onu hep taze tutar, ustalığı da kuşaktan kuşağa aktarır. Bugünkü yapılar 2013’te kurulan 62. yapılardır. Döngü savaşlar yüzünden birkaç kez aksadı; en uzun ara, Japonya’nın 15. ve 16. yüzyıldaki iç savaşları sırasında yüz yılı aştı.

Ise Shikinen SenguKartı aç

MerakTarih

Oxford’daki New College, 14. yüzyıldan kalma yemek salonuna 1865’te açık bir meşe çatı yaptırdı; kereste, kolejin yüzyıllardır sahip olduğu ormanlardan geldi. Meşhur bir hikâyeye göre bu meşeler çok önceden tam da bu çatı için dikilmişti, ama kolejin kayıtları bunu doğrulamıyor.

New College 1379’da kuruldu; salonun özgün açık meşe çatısı ise 18. yüzyılın sonunda bir tavanın arkasına gizlenmişti. Öğrenci birliği Junior Common Room onarım için 1.000 sterlin vermeyi önerince, bugünkü çatının yapımına 1865’te mimar George Gilbert Scott’ın yönetiminde başlandı. Antropolog Gregory Bateson’ın anlattığı, sonra pek çok kitapta tekrarlanan meşhur hikâyede kolejin ormancısı, bu meşelerin kuruluş yıllarında tam da bu gün için dikildiğini açıklar. Kolejin kayıtları bunu doğrulamıyor. Kayıtların gösterdiği şey daha sıradan ama yine de etkileyici: Ormanlarını yüzyıllar boyunca elinde tutan ve bakımını yapan bir kurumun, ihtiyaç duyduğunda kullanacak iyi meşesi de vardı.

New College oaksKartı aç

DinginlikFelsefe

Dönen çarkı ben çeviririm. Yüksektekinin inip alttakinin yükseldiğini görmek bana zevk verir. İstersen çık; yeter ki oyunumun kuralları gerektirdiğinde inmek sana ağır gelmesin.

Romalı bir bilgin ve senatör olan Boethius, İtalya’yı yöneten Got kralı Büyük Teoderik’in hizmetinde devlet idaresinin başına kadar yükseldi. Kendisinin reddettiği bir vatana ihanet suçlamasıyla hapse atıldı ve Felsefenin Tesellisi’ni 524 dolaylarında, idamını beklerken yazdı. Kitapta Felsefe bir kadın kılığında onu ziyaret eder ve Talih’i kendi ağzından konuşturur: Talih’in savunması, değişken olduğunu hiçbir zaman gizlemediğidir. Kralları yükseltip düşüren Talih çarkı, Orta Çağ’ın en çok resmedilen imgelerinden biri oldu. İnternette dolaşan ve Talih’in tekerleğinin parmaklarına tutunup yükselmekten söz eden daha çarpıcı biçim ise Boethius’a değil, 2002 yapımı 24 Hour Party People filmine aittir.

Boethius, The Consolation of Philosophy (c. 524), Book II, tr. H. R. James (1897)Kartı aç

DinginlikEdebiyat

Selçuklu veziri Nizamülmülk’ün 1091 dolaylarında yazdığı Siyasetname, elli bölümde bir hükümdara din işlerini, askerleri, vergiyi, saray erkânını ve casusları nasıl idare edeceğini anlatır.

1080’lerin sonunda Sultan Melikşah, üst düzey devlet adamlarından iyi bir yönetimin nasıl olması gerektiğini yazmalarını istedi; beğendiği metin Nizamülmülk’ünkü oldu. Vezir önce 39 bölüm yazdı, 1092’de öldürülmeden kısa süre önce 11 bölüm daha ekledi; kitabı kâtibi ancak onun ölümünden sonra ortaya çıkardı. Eser atamalar, vergi, adalet ve ordu üzerine doğrudan öğütleri eski hükümdarların hikâyeleriyle birleştirir ve bir hükümdarın kendi memurlarını izleyecek güvenilir haberciler bulundurması gerektiğini ısrarla vurgular. Son bölümler ise dinî isyancılara, en çok da İsmaililere karşı uzun uzun uyarır.

SiyasatnamaKartı aç

DinginlikZihin

“Hayatımız, belli bir biçim kazandığı ölçüde, bir alışkanlıklar yığınından ibarettir: pratik, duygusal ve zihinsel alışkanlıklar. İster hayrımıza ister şerrimize, sistemli biçimde düzenlenmiş bu alışkanlıklar, kaderimiz ne olacaksa bizi karşı konulmaz biçimde oraya taşır.”

William James (1842–1910), Harvard’da ders veren Amerikalı bir psikolog ve filozoftu. 1890’larda öğretmenlere, yeni gelişen psikoloji biliminin sınıfta nasıl işe yarayabileceğini anlatan bir dizi konuşma yaptı; bunlar 1899’da kitap olarak yayımlandı. Bu söz, alışkanlık üzerine yaptığı konuşmadan; hemen öncesinde erdemlerimizin de kusurlarımız kadar alışkanlık olduğunu söyler. Öğütü de buradan çıkar: yararlı davranışları olabildiğince erken ve olabildiğince çok otomatik hâle getirmek, böylece dikkati yeni ve zor olana saklamak.

William James, Talks to Teachers on Psychology (1899)Kartı aç

Sıradaki kartFilozof Peter Singer, 1972 tarihli bir makalesinde şu sahneyi kurar: Sığ bir gölette bir çocuk boğuluyor; onu kurtarabilirsin, ama kıyafetlerin çamur olacak. Neredeyse herkes hiç düşünmeden suya girer. Singer’ın asıl sorusu şudur: Uzaktaki büyük bir acıyı benzer ölçüde küçük bir bedelle önleyebiliyorsan, yalnızca uzaklık seni yardım etmekten neden muaf tutsun?Devam et →