When two tasks both need conscious attention, such as writing an email and following a conversation, the brain usually cannot do them truly at once. It switches back and forth, and each switch costs a little time and makes mistakes more likely. Psychologists call this the switch cost.
Cognitive science
The story behind the card
The cost was first measured in 1927 by the American psychologist Arthur Jersild, who timed people working through lists of numbers: lists on which they had to alternate between adding and subtracting took longer than lists with one operation all the way down. In 1995 Robert Rogers and Stephen Monsell showed that part of the cost remains even when people know a switch is coming and have time to prepare. It matters on the road. In a 2006 driving-simulator study at the University of Utah, drivers talking on a phone, handheld or hands-free, braked later and had more collisions than when they were not talking. Tasks that are well practised or use different senses, such as walking while chatting, get in each other's way far less, and the size of the cost depends on the tasks and the person.
Türkçe oku
Beyin, bilinçli dikkat isteyen iki işi çoğu zaman gerçekten aynı anda yapamaz. E-posta yazarken bir yandan da bir konuşmayı dinlemek gibi durumlarda ikisi arasında gidip gelir; her geçiş biraz zaman kaybettirir ve hata yapma ihtimalini artırır. Psikologlar bu kayba “geçiş maliyeti” der.
Bu bedeli ilk kez 1927'de Amerikalı psikolog Arthur Jersild ölçtü. Katılımcılara sayı listeleri verdi: Bazı listelerde baştan sona hep aynı işlem yapılıyordu, bazılarında ise sırayla bir toplama bir çıkarma. İşlem değiştirilen listeler daha uzun sürüyordu. 1995'te Robert Rogers ile Stephen Monsell, insanlar geçişin geleceğini önceden bilip hazırlansalar bile bedelin bir kısmının kaldığını gösterdi. Trafikte bunun sonuçları ağır olabilir. Utah Üniversitesi'nde 2006'da sürüş simülatörüyle yapılan bir çalışmada sürücüler telefonla konuşurken, konuşmadıkları zamana göre frene daha geç bastı ve daha çok kaza yaptı. Telefonun elde tutulması ya da eller serbest kitiyle kullanılması bu sonucu değiştirmedi. Buna karşılık iyice alışılmış ya da farklı duyulara dayanan işler, örneğin yürürken sohbet etmek, birbirine çok daha az engel olur. Bedelin büyüklüğü de işe ve kişiye göre değişir.
