Complementary colours sit opposite each other on the colour wheel, such as blue and orange, red and green, or yellow and purple. Placed side by side they make each other look more intense; mixed together as paint they cancel out into a dull grey or brown.
Art technique
The story behind the card
The effect was studied scientifically by the French chemist Michel Eugène Chevreul, who became director of dyeing at the Gobelins tapestry works in Paris in 1824 after complaints about its colours. He found that the criticised black dye was in fact excellent; it only looked weak and reddish when surrounded by blues and purples. His 1839 book on “simultaneous contrast”, the way neighbouring colours shift each other, was widely read by painters, including the Impressionists. The eye plays a part too: stare at a red patch for half a minute, then look at a white wall, and you see a blue-green afterimage, because parts of the visual system briefly tire. Van Gogh used the effect deliberately; of The Night Café (1888) he wrote that he had tried to express terrible human passions with red and green.
Türkçe oku
Tamamlayıcı renkler, renk çemberinde karşı karşıya duran renklerdir: mavi ile turuncu, kırmızı ile yeşil, sarı ile mor gibi. Yan yana konduklarında birbirlerini daha canlı gösterirler; boya olarak karıştırıldıklarında ise birbirlerini söndürür, donuk bir gri ya da kahverengi verirler.
Etkiyi bilimsel olarak Fransız kimyacı Michel Eugène Chevreul inceledi. Chevreul 1824'te, renklerle ilgili şikâyetler üzerine Paris'teki ünlü Gobelins dokuma atölyesinin boyahanesinin başına getirildi. Eleştirilen siyah boyanın aslında çok iyi olduğunu, yalnızca mavi ve morların arasında kaldığında soluk ve kırmızımsı göründüğünü fark etti. Yan yana duran renklerin birbirini nasıl değiştirdiğini anlattığı, “eş zamanlı karşıtlık” üzerine 1839'da yayımladığı kitap, İzlenimciler başta olmak üzere pek çok ressamın elinden düşmedi. Türkçedeki goblen sözcüğü de bu atölyenin adından gelir. Bunda gözün de payı vardır: Yarım dakika kadar kırmızı bir lekeye bakıp sonra beyaz bir duvara dönen kişi, mavi-yeşil bir ardıl görüntü görür; çünkü görme sisteminin bazı bölümleri kısa bir süre yorulur. Van Gogh bu etkiyi bilerek kullandı; 1888 tarihli Gece Kahvesi tablosu için, insanın korkunç tutkularını kırmızı ve yeşille anlatmaya çalıştığını yazmıştır.
