The Pygmalion effect is the finding that high expectations from others can lift a person's performance. In a 1960s study, teachers were told that certain pupils, in fact picked at random, were about to blossom; months later the youngest of those pupils had gained more on IQ tests than their classmates.
Ikigai Daily
The story behind the card
The study was run by the psychologist Robert Rosenthal and Lenore Jacobson, a primary school principal in South San Francisco, and published in 1968 as Pygmalion in the Classroom. The name comes from the Greek myth of a sculptor whose statue came to life, and from George Bernard Shaw's play in which a professor transforms a flower seller's speech. The findings were challenged: the psychologist Robert Thorndike found serious flaws in the IQ test, and later studies often failed to repeat the result. A 2005 review of 35 years of research by Lee Jussim and Kent Harber concluded that expectation effects in classrooms are real but usually small, can fade over time and may be stronger for pupils from stigmatised groups. Teachers seem to pass expectations on through warmth, feedback and the chances they give a pupil. The opposite, where low expectations hold people back, is called the Golem effect.
Türkçe oku
Başkalarının yüksek beklentileri bir insanın başarısını artırabilir; buna Pygmalion etkisi denir. 1960'larda öğretmenlere, aslında rastgele seçilmiş bazı öğrencilerin yakında büyük gelişme göstereceği söylendi. Aylar sonra bu öğrencilerden en küçük sınıflarda olanlar, zekâ testlerinde sınıf arkadaşlarından daha çok ilerlemişti.
Çalışmayı psikolog Robert Rosenthal ile South San Francisco'da bir ilkokulun müdürü olan Lenore Jacobson yürüttü ve 1968'de Pygmalion in the Classroom (Sınıftaki Pygmalion) adlı kitapta yayımladı. Ad, Yunan mitolojisindeki heykeltıraş Pygmalion'dan gelir: Yaptığı heykel canlanır. George Bernard Shaw da aynı adı, bir dil profesörünün çiçekçi bir kızın konuşmasını baştan aşağı değiştirdiği oyununa vermişti. Bulgular kısa sürede eleştirildi: Psikolog Robert Thorndike kullanılan zekâ testinde ciddi kusurlar buldu, sonraki çalışmalar da sonucu çoğu zaman tekrarlayamadı. Lee Jussim ile Kent Harber'ın 35 yıllık araştırmayı gözden geçirdiği 2005 tarihli inceleme, sınıftaki beklenti etkilerinin gerçek ama genellikle küçük olduğunu, zamanla silinebildiğini ve önyargıyla karşılaşan gruplardan gelen öğrencilerde daha güçlü olabileceğini gösterdi. Öğretmenler beklentilerini gösterdikleri sıcaklıkla, verdikleri geri bildirimle ve tanıdıkları fırsatlarla öğrenciye yansıtıyor gibi görünüyor. Düşük beklentinin insanı geriye çektiği tersi duruma ise Golem etkisi denir.
