The story behind the card
The study, called Project Aristotle, began in 2012 and compared more than 180 of Google's own teams. Who was on a team, from seniority to personality, mattered less than how its members worked together. Five dynamics stood out: psychological safety, dependability, clear structure and roles, work that felt meaningful, and a sense that the work made an impact. Psychological safety came first by a wide margin. The term had been defined in 1999 by the Harvard Business School researcher Amy Edmondson as a shared belief that a team is safe for personal risks, such as admitting an error. The findings became widely known through a 2016 New York Times Magazine article; Google did not publish its data as a peer-reviewed study.
Türkçe oku
Google en etkili ekiplerini inceleyince en güçlü etkenin psikolojik güvenlik olduğunu gördü: Bu ekiplerde kimse soru sormaktan, hatasını söylemekten ya da itiraz etmekten çekinmiyordu, çünkü bunun için cezalandırılmayacağını ya da küçük düşmeyeceğini biliyordu.
Project Aristotle adlı bu araştırma 2012'de başladı ve Google'ın kendi bünyesindeki 180'den fazla ekibi karşılaştırdı. Ekipte kimlerin olduğu, yani kıdem ya da kişilik gibi özellikler, üyelerin birlikte nasıl çalıştığından daha az önemliydi. Beş etken öne çıktı: psikolojik güvenlik, birbirine güvenebilmek, net bir yapı ve rol dağılımı, işin anlamlı gelmesi ve işin bir etki yarattığı duygusu. Psikolojik güvenlik bunların açık ara başındaydı. Kavramı 1999'da Harvard İşletme Okulu'ndan Amy Edmondson tanımlamıştı: Ekipte, örneğin bir hatayı itiraf etmek gibi kişisel riskler almanın güvenli olduğuna dair ortak inanç. Bulgular 2016'da New York Times Magazine'de çıkan bir yazıyla geniş kitlelere ulaştı; Google verilerini hakemli bir bilimsel çalışma olarak yayımlamadı.
