The story behind the card
The name comes from the Persian word for needle, and suzanis are linked above all with Uzbekistan and Tajikistan, with famous centres in Bukhara, Samarkand and Shahrisabz. A girl's mother and female relatives began work on them while she was still young; the finished pieces hung on walls, covered beds and were presented to the groom on the wedding day. A professional draftswoman, called a kalamkesh, usually drew the flowers, vines and medallions on four to six strips of homespun cotton. Because the strips were embroidered separately, motifs often fail to meet exactly at the seams and colours shift from one strip to the next. Very few suzanis older than the late eighteenth century survive.
Türkçe oku
Suzani, Orta Asya'da gelin çeyizi için hazırlanan büyük, işlemeli bir örtüdür. Desen çoğu zaman birbirine iliştirilmiş birkaç pamuklu şeride tek parça hâlinde çizilir, şeritler ayrılıp akraba kadınlara işlenmeye verilir, en sonunda yeniden dikilirdi.
Adı Farsçada “iğne” anlamına gelen sözcükten gelir. Suzani en çok Özbekistan ve Tacikistan'la özdeşleşmiştir; Buhara, Semerkant ve Şehrisebz ünlü merkezleridir. Bir kız daha küçükken annesi ve akraba kadınlar onun suzanileri üzerinde çalışmaya başlardı; bitmiş örtüler duvarlara asılır, yatakların üstüne serilir, düğün günü damada sunulurdu. Çiçekleri, sarmaşıkları ve madalyonları genellikle kalamkeş denen usta bir desen çizicisi, el dokuması pamuklu bezden dört ila altı şeride çizerdi. Şeritler ayrı ayrı işlendiği için motifler dikiş yerlerinde çoğu zaman tam buluşmaz, renkler bir şeritten ötekine değişir. 18. yüzyılın sonundan daha eski suzanilerden pek azı günümüze ulaşmıştır.
