The story behind the card
Every flat map distorts the round Earth somewhere. Fuller's answer was to project the globe onto a solid with flat faces, where each face bends the shapes on it only a little, and then unfold the solid. He first showed the idea in Life magazine in 1943, using a cuboctahedron, a solid with square and triangular faces, and patented it in 1946. In 1954, working with Shoji Sadao, he switched to the twenty-sided icosahedron and published the Airocean World Map, in which the continents appear as one nearly continuous island. Because the triangles can be arranged in different ways, the map has no fixed top or bottom. For Fuller that was the point: north at the top is a habit, not a law of nature. The artist Jasper Johns painted a large version of the map in 1967.
Türkçe oku
Buckminster Fuller'ın tasarladığı Dymaxion haritası, dünyayı yirmi üçgen yüzlü bir geometrik cismin, yani ikosahedronun yüzlerine aktarır ve bu yüzleri düz bir kâğıda açar. En bilinen düzeninde kıtalar bölünmeden kalır, kesikler okyanuslardan geçer.
Düz bir harita, yuvarlak Dünya'yı mutlaka bir yerinden bozar. Fuller'ın çözümü, küreyi düz yüzlü bir cismin üzerine aktarmak, sonra bu cismi açıp düzleştirmekti; her yüz, üzerindeki şekilleri ancak biraz bozar. Fikri ilk kez 1943'te Life dergisinde, kare ve üçgen yüzleri olan bir küboktahedron kullanarak gösterdi ve 1946'da patentini aldı. 1954'te Shoji Sadao ile birlikte yirmi yüzlü ikosahedrona geçti ve Airocean Dünya Haritası'nı yayımladı. Bu haritada kıtalar neredeyse tek parça bir ada gibi görünür. Üçgenler farklı biçimlerde dizilebildiği için haritanın sabit bir üstü ya da altı yoktur. Fuller'a göre asıl mesele de buydu: kuzeyin yukarıda durması bir doğa yasası değil, bir alışkanlıktır. Ressam Jasper Johns 1967'de bu haritanın büyük bir resmini yaptı.
