The story behind the card
At Cold Spring Harbor in the late 1940s, McClintock found what she called controlling elements, now known as transposable elements or 'jumping genes': pieces of DNA in maize that can move from one place on a chromosome to another and switch nearby genes on or off. She presented the work in 1951 and later recalled that the audience met it with puzzlement, even hostility. It stayed outside mainstream genetics for decades, until mobile DNA was found in bacteria and fruit flies too. In 1983 she won the Nobel Prize in Physiology or Medicine unshared, and she remains the only woman to have done so. The line comes from Evelyn Fox Keller's 1983 biography, A Feeling for the Organism.
Türkçe oku
İşe fideden başlarım ve yanından ayrılmak istemem. Bitkiyi en başından sonuna kadar izlemezsem, onun hikâyesini gerçekten bildiğimi hissetmem.Barbara McClintock, aktaran Evelyn Fox Keller, 1983
McClintock 1940'ların sonunda Cold Spring Harbor'da mısır üzerinde çalışırken, kromozomdaki yerinden kopup başka bir yere geçebilen ve yanındaki genleri açıp kapatabilen DNA parçaları buldu. Bunlara “kontrol elemanları” dedi; bugün transpozon ya da “zıplayan genler” diye biliniyorlar. Bulgularını 1951'de bir sempozyumda anlattığında dinleyicilerin şaşkınlıkla, hatta düşmanlıkla karşıladığını sonradan anlatmıştır. Bakterilerde ve meyve sineklerinde de hareketli DNA bulunana kadar çalışması on yıllarca genetiğin ana akımının dışında kaldı. 1983'te Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü kimseyle paylaşmadan aldı; bu dalda ödülü tek başına alan tek kadın hâlâ odur. Söz, Evelyn Fox Keller'ın 1983'te yayımlanan biyografisinden.
