Kartın devamı
幽玄 diye yazılan sözcük Çin felsefe metinlerinden gelir; orada “loş, derin, gizemli” anlamına geliyordu. Japon şiir eleştirmenleri onu 12. ve 13. yüzyıllarda, anlamını tam söylemeyip yalnızca sezdiren şiirler için kullandı; şair Fujiwara no Teika, yūgen’i şiirin on doğru üslubundan biri saydı. 1400 dolaylarında, babasıyla birlikte Noh tiyatrosuna biçim veren Zeami, yūgen’i sahne sanatının en yüksek amacı yaptı. Onun bu düşüncesiyle özdeşleşen imgeler arasında çiçeklerle kaplı bir tepenin ardında batan güneşi seyretmek ve yaban kazlarını bulutların arasında kaybolana dek izlemek vardır: Duygu, görünmeyen yerde saklıdır.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Japon estetiği
İlgili kaynak: Japon estetiği