Ikigai Daily
Menü
DinginlikBakış

Kuş görmek ya da sesini duymak, saatlerce süren daha iyi bir ruh hâliyle ilişkili. 1.292 kişiyle akıllı telefon üzerinden yapılan 2022 tarihli bir çalışmada, o an kuş gördüğünü ya da duyduğunu bildirenler, saatler sonraki yoklamada da kendilerini daha iyi hissettiklerini söyledi.

Scientific Reports, 2022

ZihinSağlıkBilimDoğa

Kartın devamı

Çalışmada, King’s College London’da geliştirilen Urban Mind uygulaması kullanıldı. Uygulama gün içinde birkaç kez katılımcılara o an ne gördüklerini, ne duyduklarını ve nasıl hissettiklerini soruyor. Soruyu o anda sormak, insanların ruh hâllerini sonradan hatırlarken yaptıkları yanılgıların önüne geçiyor. Nisan 2018 ile Ekim 2021 arasında 1.292 katılımcı bu sorulara toplam 26.856 kez cevap verdi. Kuşlarla karşılaşmanın iyi etkisi hem sağlıklı insanlarda hem de dünyada en yaygın ruhsal hastalık olan depresyon tanısı almış kişilerde görüldü. Ancak araştırmacılar bir deney yapmadı, yalnızca gözlem yaptı. Bu yüzden iyileşmenin kuşlardan kaynaklandığı kanıtlanmış değil; kuşların bulunduğu yerler başka açılardan da daha hoş olabilir.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Urban Mind study

İlgili kaynak: Kuş sesi
Mobil uygulamayı indirKartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

DinginlikSağlık

Yıllarca yoğun trafik, tren ya da uçak gürültüsüyle yaşamak sağlığa zarar verebilir. Bu gürültü bölünen uyku, çocuklarda öğrenme güçlüğü ve daha yüksek kalp hastalığı riskiyle ilişkilidir; insan sesi fark etmez hâle geldikten sonra bile beden tepki vermeyi sürdürür.

Avrupa Çevre Ajansı 2020’de, Avrupa’da en az 113 milyon kişinin gece ve gündüz ortalaması 55 desibel ya da daha yüksek olan trafik gürültüsüyle uzun süre yaşadığını hesapladı. Avrupa Birliği zararlı gürültüyü bu eşikten itibaren raporlar; Dünya Sağlık Örgütü ise yol trafiği gürültüsünün 53 desibelin altında tutulmasını önerir. Araştırmalar bu tür gürültüyü bölünen uyku, yükselen stres hormonları, havalimanı ve işlek yol yakınında oturan çocuklarda okuma ve bellek sorunları, yüksek tansiyon ve kalp hastalığıyla ilişkilendiriyor. İnsan zamanla sese alışır, yani onu daha az fark eder; ama uyku araştırmaları, gece bir kamyon ya da uçak geçtiğinde kalp atışının yine hızlandığını gösteriyor.

WHO / European Environment AgencyKartı aç
DinginlikBilim

Işık kirliliği, geceleri gereksiz yere yanan yapay ışığın gökyüzüne taşmasıdır. Bugün insanlığın yaklaşık üçte biri bu yüzden Samanyolu’nu göremiyor; kuşlar, böcekler, bitkiler ve insanlar da dinlenmek, yön bulmak ve geceyi gündüzden ayırmak için ihtiyaç duydukları karanlığı yitiriyor.

Bu rakam, 2016’da yayımlanan bir gece gökyüzü parlaklığı atlasından geliyor. Atlasa göre Avrupalıların yaklaşık yüzde 60’ı, Kuzey Amerikalıların ise yüzde 80’e yakını Samanyolu’nu artık göremiyor. Gece göç eden kuşlar yönlerini kısmen yıldızlara bakarak bulur; ışıklı kulelere ve binalara çekilir, bitkin düşene kadar çevrelerinde döner ya da camlara çarparlar. ABD’de yalnızca kulelere çarparak ölen kuşların sayısı, yılda dört beş milyondan bunun on katına kadar uzanan tahminlerle hesaplanıyor. Böcekler lambaların çevresinde toplanıp ölüyor, yapay ışık bazı bitkilerin tomurcuklanma zamanını bile kaydırabiliyor. Toronto’daki Fatal Light Awareness Program (Ölümcül Işık Farkındalık Programı) gibi girişimler, bina sahiplerinden göç dönemlerinde ışıklarını söndürmelerini istiyor.

NASA / DarkSky InternationalKartı aç
DinginlikZihin

Haftada bir kez 15 dakika yürüyen ve yürürken onları huşuyla dolduran şeylere dikkat eden yaşlılar, sekiz hafta içinde daha çok sevinç, gündelik hayatta da daha az sıkıntı bildirdi. 60 kişilik bu 2020 çalışmasında katılımcılar, yürüyüşte çektikleri özçekimlerde kendilerine giderek daha az yer verdi.

Huşu, bir dağ manzarası ya da yıldızlarla dolu bir gökyüzü gibi insanın bir bakışta kavrayamayacağı kadar büyük bir şeyin karşısında duyduğu histir. California Üniversitesi San Francisco’dan sinirbilimci Virginia Sturm ve ekibi, sağlıklı yaşlı gönüllüleri rastgele iki gruba ayırdı. Birinci gruptan yürürken huşu uyandıran şeyler aramaları istendi, ikinci grup yalnızca yürüdü. İki grup da her yürüyüşte kendi fotoğrafını çekti. Zamanla huşu grubunun özçekimlerinde manzara büyüdü, kişinin kendisi küçüldü; yüzlerindeki gülümseme de belirginleşti. Kaygı ve depresyon ölçümleri ise iki grupta da değişmedi. Yani çalışma bir tedavi değil, ruh hâline her gün küçük bir katkı olduğunu gösteriyor.

Awe walk studyKartı aç
DinginlikZihin

Yürümek yeni fikir bulmayı kolaylaştırıyor: 2014’te yayımlanan Stanford deneylerinde katılımcılar yürürken, otururken olduğundan ortalama yüzde 60 kadar daha fazla yaratıcı fikir üretti. Fark en çok, sıradan bir eşyanın alışılmadık kullanımlarını bulmak gibi pek çok olası cevabı olan görevlerde görüldü.

Psikologlar Marily Oppezzo ve Daniel Schwartz, 176 kişiyle dört deney yaptı. Ana testte katılımcılardan sıradan bir eşya için akıllarına gelen bütün kullanım alanlarını saymaları istendi. Bu test “ıraksak düşünme”yi, yani tek bir doğru cevap yerine pek çok seçenek üretme becerisini ölçer. Yürümek katılımcıların yüzde 81’inin puanını yükseltti. Açık havada yürüyenlerle boş bir duvara bakarak koşu bandında yürüyenler arasında bu açıdan fark yoktu; demek ki etkiyi manzara yaratmıyordu. Üstelik yürüyüşten sonra oturunca da etki bir süre devam etti. Tek doğru cevabı olan bulmacalarda, psikologların “yakınsak düşünme” dediği türde ise yürümenin faydası çok daha azdı: Bu görevlerde katılımcıların yalnızca yüzde 23’ü daha iyi sonuç aldı.

Oppezzo & Schwartz, 2014Kartı aç
DinginlikZihin

Müzik parçaları arasındaki sessizlik, bedeni müziğin kendisinden daha çok dinlendirebilir. 2006’da 24 kişiyle yapılan bir çalışmada hızlı müzik nabzı, tansiyonu ve solunumu artırdı; iki dakikalık arada ise üçü de düştü, hatta müzik başlamadan önce ölçülen düzeyin altına indi.

İtalya’daki Pavia Üniversitesi’nden hekim Luciano Bernardi, Cesare Porta ve Peter Sleight ile birlikte 12 aktif müzisyeni ve müzik eğitimi almamış, aynı yaştan 12 kişiyi inceledi. Her katılımcı rap, tekno, Hint ragası ve klasik müzik gibi altı farklı türü rastgele bir sırayla dinledi; parçaların arasına rastgele bir noktada iki dakikalık bir sessizlik kondu. Belirleyici olan tür değil tempoydu: Hızlı müzik ve basit ritimler bedeni en çok uyardı, yavaş ya da meditatif müzik ise sakinleştirdi. Müzisyenlerin solunumu tempoya ötekilerden daha yakından uydu. Araştırmacılar müzikle sessizliği art arda kullanmanın stresle başa çıkmaya yardımcı olabileceğini öne sürdü; ama küçük bir laboratuvar çalışması ancak bir başlangıçtır.

Bernardi study, 2006Kartı aç
Sıradaki kartYürümek yeni fikir bulmayı kolaylaştırıyor: 2014’te yayımlanan Stanford deneylerinde katılımcılar yürürken, otururken olduğundan ortalama yüzde 60 kadar daha fazla yaratıcı fikir üretti. Fark en çok, sıradan bir eşyanın alışılmadık kullanımlarını bulmak gibi pek çok olası cevabı olan görevlerde görüldü.Devam et →