We die. That may be the meaning of life. But we do language. That may be the measure of our lives.
Toni Morrison, Nobel Lecture
Why it matters
The idea in context
Morrison ended her Nobel lecture with these four sentences. The speech is built on a parable: children hold a bird behind their backs and ask a blind old woman whether it is alive or dead, and she answers that she cannot know — what she knows is that it is in their hands. The bird is language. It can be killed by carelessness or by cruelty, and it is the one thing we make that outlives the mouth that made it.
Türkçe
Aynı kart, başka bir dilde.
Ölürüz. Hayatın anlamı belki budur. Ama dil kurarız. Hayatlarımızın ölçüsü belki de budur.Toni Morrison, Nobel konuşması
Morrison, Nobel konuşmasını bu dört cümleyle bitirdi. Konuşmanın merkezinde bir mesel var: Çocuklar ellerinin arkasına sakladıkları kuşu sorarlar kör yaşlı kadına, ölü mü diri mi diye. Kadın bilemeyeceğini söyler; bildiği tek şey, kuşun onların elinde olduğudur. Kuş dildir. Dikkatsizlik de öldürür onu, zalimlik de. Üstelik dil, yaptığımız şeyler içinde onu söyleyen ağızdan uzun yaşayan tek şeydir.
Source trail
