Ego depletion, the idea that self-control runs on a limited mental resource that gets used up, was one of social psychology's most cited findings for almost two decades. In 2016 a coordinated replication across 23 labs and more than 2,000 participants found an effect close to zero.
Roy Baumeister (original theory); Martin Hagger et al., 2016 registered replication report
The story behind the card
The idea goes back to a 1998 experiment led by the psychologist Roy Baumeister. Volunteers who had skipped a meal sat in front of freshly baked chocolate-chip cookies; some were allowed to eat them, others had to eat radishes instead. Those who had resisted the cookies then gave up sooner on an unsolvable puzzle, as if their willpower had been spent. Dozens of follow-up studies reported similar effects, and the idea that willpower works like a muscle reached textbooks and self-help books. The 2016 project was a registered replication: the labs agreed the method in advance and published whatever they found. It became a landmark of psychology's replication crisis, the discovery that many well-known findings do not hold up when other labs repeat them. Some researchers still defend narrower versions of the theory.
Türkçe oku
Ego tükenmesi, yani öz denetimin kullandıkça azalan sınırlı bir zihinsel kaynağa dayandığı fikri, neredeyse yirmi yıl boyunca sosyal psikolojinin en çok atıf alan bulgularından biriydi. 2016'da 23 laboratuvarda 2.000'i aşkın katılımcıyla yürütülen ortak bir tekrar çalışması ise etkinin sıfıra çok yakın olduğunu gösterdi.
Fikir, psikolog Roy Baumeister'ın 1998'de yürüttüğü bir deneye dayanır. Bir öğün atlamış gönüllülerin önüne taze pişmiş çikolatalı kurabiyeler kondu; bir kısmı kurabiyeleri yiyebildi, ötekiler ise onların yerine turp yemek zorunda kaldı. Kurabiyeye direnenler, ardından verilen çözümsüz bir bulmacadan daha çabuk vazgeçti; sanki iradelerini harcamışlardı. Sonraki yıllarda onlarca çalışma benzer sonuçlar bildirdi ve iradenin bir kas gibi çalıştığı fikri ders kitaplarına, kişisel gelişim kitaplarına kadar girdi. 2016'daki proje önceden kayıtlı bir tekrar çalışmasıydı: laboratuvarlar yöntemi baştan kararlaştırdı ve sonuç ne çıkarsa yayımladı. Çalışma, psikolojideki tekrarlanabilirlik krizinin, yani ünlü pek çok bulgunun başka laboratuvarlarda tekrarlandığında doğrulanamadığının anlaşılmasının simgelerinden biri oldu. Bazı araştırmacılar kuramın daha dar biçimlerini hâlâ savunuyor.