Ikigai DailyAranabilir arşiv
Alıntıları, bilgileri ve atasözlerini konuya, yazara ya da anahtar sözcüğe göre arayın. Kısa açıklama ve mevcut kaynak notları için kartı açın.
Ara ve süz
Arşive göz at
Okuma biçimine göre göz atın
Sonuçlar
Q1019Bu söz Epiktetos’un kısa Stoacı el kitabı Enchiridion’dan gelir. Pratik çerçevesi kontroldür: seçmek sana ait olanla yalnızca karşılamak zorunda olduğun şeyi ayırmak. Epiktetos edilgenlik istemez; gerçekliğe rıza göstermeyi ister. Gücünü onu inkâr ederek harcamadan önce gelen şeyle çalış.
Q1020Marcus tekrar tekrar iç disipline döner: Olaylar sürekli değişir, ama onlara anlamını zihin verir.
Q1021Bu, Marcus Aurelius’un Kendime Düşünceler’deki en yoğun hâllerinden biridir. Kural, eylem ahlakıyla söz ahlakını birleştirir: rahatlık uğruna elini haksızlığa, ağzını özensizliğe alıştırma.
Q1022Bu söz Seneca’nın Hayatın Kısalığı Üzerine eserinden gelir. Stoacı bağlam önemlidir: Seneca hayatın kısa olmasından çok dikkatin boşa harcanmasıyla ilgilenir. Seneca ölümlülüğü pratik bir soruya çevirir: Zaman sınırlıdır, ama onu bol ya da boşa harcanmış hissettiren dikkattir.
Q1023Bilgelik bir ruh hâli değil, bir zanaat gibi ele alınır. Tekrarlanan dikkat, düzeltme ve pratikten gelir.
Q1024Bu söz kanaate işaret eder: Zenginlik yalnızca daha fazlasına sahip olmak değil, daha aza ihtiyaç duymaktır.
Q1025Alçakgönüllülük zekânın parçasıdır. Bilginin dürüst sınırı, öğrenmeyi mümkün kılan şeydir.
Q1026Descartes kapasiteyi disiplinden ayırır. Zekâ önemlidir, ama onun neye dönüşeceğine yöntem karar verir.
Q1027Mill, kanaatin sürtünmeye ihtiyaç duyduğunu savunur. Bir inanç, ona karşı en güçlü itirazlarla yüzleştiğinde güçlenir.
Q1028Bacon düşünce için üç araç verir: Okuma malzeme toplar, konuşma onu sınar, yazma ise kesinleştirir.
Q1029Aristoteles gelişmeyi şanslı bir an ya da tek bir başarı değil, bütün bir yaşam örüntüsü olarak ele alır.
Q1030Sürekli yenilenmenin küçücük bir imgesi: Tekrar gibi görünen şey bile hiçbir zaman tam olarak aynı değildir.
Q1031Montaigne kendine sahip olmayı dramatik değil, sessiz bir şey gibi hissettirir: Etrafındaki her gürültünün seni sahiplenmesine izin vermeyecek kadar kendi zihnini tanı.
Q1032Sokrates düşünmeyi bir lüks değil, gerçekten insanca bir hayatın koşulu olarak sunar.
Q1033Kısasa Kısas’tan gelen bu söz, dünyanın fırsat bulmasına kalmadan şüphenin bize ihanet edebileceğini söyler. Shakespeare pervasızlığı övmez; hayali yenilginin gerçek olasılığı çalabileceğini hatırlatır.
Q1034Kabulleniş üzerine yalın bir söz: sonu kontrol etmek değil, onu karşılamaya hazır olmak.
Q1035Elizabeth Bennet baskıyı özsaygıya dönüştürür: Onu korkutma girişimi yalnızca cesaretini uyandırır.
Q1036Jane Eyre’den gelen bu söz, aşk ve güvenlik çok yüksek bir ahlaki bedel istediğinde söylenen özsaygıdır. Jane’in yalnızlığı acıdır; ama satmayı reddettiği tek şeyi, yani kendini, korumasını sağlar.
Q1037Shelley kopuşun şokunu adlandırır: Dünya aynı görünebilir, ama zihin onu tutan biçimi kaybetmiştir.
Q1038Eliot ahlakı şefkate dönüştürür: Mesele görkem değil, başka bir insanı yüküyle daha az yalnız bırakmaktır.
Q1039Bu söz Walden’dan, Thoreau’nun Walden Gölü kıyısındaki sade yaşam deneyimini anlattığı kitaptan gelir. Bu bağlam önemli; o kaçışı pazarlamaz, saygın görünen sıradan hayatı teşhis eder. Thoreau kaçışı kendi başına övmez. Esas olanı gösterecek kadar sadeleşmiş bir hayat ister.
Q1040Whitman’ın demokratik şiirinden gelen bu söz, yurttaşlık siniri gibi çalışır. Özellikle vicdan, özgürlük ya da insan onuru söz konusuyken itaati erdemle karıştırmamayı ister.
Q1041Wilde başarısızlığı yumuşatmadan zarif kılar: Bir hata ancak sana öğrettiğinde yararlı olur.
Q1042Our Mutual Friend (1865) romanındaki bir cümlenin yaygın uyarlaması: ‘Bu dünyada bir başkasının yükünü hafifleten hiç kimse işe yaramaz değildir.’ Dickens insanın değerini iyilikle ölçer: Tek bir hayatı hafifletmek bile var olmaya yeter.
