Danimarkalı sismolog Inge Lehmann, 1936’da deprem dalgalarını inceleyerek Dünya’nın çekirdeğinin iki bölümden oluştuğunu gösterdi: sıvı bir dış çekirdeğin içinde katı bir iç çekirdek vardır.

Kartın devamı

Deprem bilimci (sismolog) Lehmann, 1928’den itibaren Danimarka Jeodezi Enstitüsü’nün sismoloji bölümünü yönetiyordu. O yıllarda çekirdeğin tümüyle erimiş metalden bir küre olduğu düşünülüyordu. Böyle bir çekirdek bazı dalgaları saptırmalı ve gezegenin öbür yüzünde bu dalgaların ulaşamayacağı bir “gölge bölgesi” bırakmalıydı. Lehmann, 1929’da Yeni Zelanda’da olan büyük bir depremin kayıtlarını incelerken bu bölgenin içinde kalan Rusya’daki istasyonlara belirgin dalgalar ulaştığını fark etti. Açıklaması şuydu: merkezde, dalgaları yansıtan daha küçük ve katı bir çekirdek vardı. Önde gelen sismologlar bu açıklamayı birkaç yıl içinde benimsedi; 1971’de bilgisayar hesapları da doğruladı. İç çekirdek, Güneş’in yüzeyine yakın sıcaklığa rağmen muazzam basınç yüzünden katı kalır. Lehmann 1993’te, 104 yaşında öldü.