Japoncada toplum içinde uyuyakalmanın bir adı var: Sıkça ‘oradayken uyumak’ diye çevrilen ‘inemuri’. Toplantıda ya da trende kestirmek geniş ölçüde hoş görülür; hatta insanın tükenene dek çalıştığının kanıtı olarak bile okunabilir.

Kendilerine etkisiz hap verildiği açıkça söylenen — hiçbir aldatma olmadan — hastalar, kronik bel ağrısı ve huzursuz bağırsak sendromu denemelerinde yine de iyileşti. Etki, bilmeye rağmen sürdü.

Harvard’da Ted Kaptchuk’un ekibi ilk denemeleri yürüttü; hastalara ‘plasebo hap’ etiketli şişeler verip etkin ilaç içermediğini açıkça anlattı. Belirtiler yine de hafifledi, hiçbir şey verilmeyen hastalardakinden daha fazla. En olası açıklamalar beklentiyi, tedavi ritüelini ve bir klinisyenin ilgisini içeriyor; bunların hepsinin belirti algısı üzerinde ölçülebilir etkileri var. Ağrı, yorgunluk ve bulantı gibi öznel belirtilerde işe yarıyor — tümörlerde ya da enfeksiyonlarda değil. Katı sınırları olan gerçek bir etki ve tedavinin yerine geçmez.