I urge you to please notice when you are happy, and exclaim or murmur or think at some point, 'If this isn't nice, I don't know what is.'
Kurt Vonnegut, A Man Without a Country
Why it matters
The idea in context
Vonnegut credited the habit to his uncle Alex, who complained that people never notice when they are happy. So Alex made a ritual of it. In the shade of an apple tree, drinking lemonade, he would interrupt himself to say the words aloud. Vonnegut repeated the instruction for the rest of his life, in graduation speeches and in print — a man who had survived the firebombing of Dresden recommending that you say something out loud about lemonade.
Türkçe
Aynı kart, başka bir dilde.
Mutlu olduğunuz anı fark etmenizi rica ediyorum; bir yerinde şunu haykırın, mırıldanın ya da düşünün: 'Bu güzel değilse, ne güzel bilmiyorum.'Kurt Vonnegut, Ülkesiz Bir Adam
Vonnegut bu alışkanlığı amcası Alex'e borçluydu. Alex, insanların mutlu olduklarını hiç fark etmediğinden yakınır, bu yüzden işi ritüele dönüştürürdü: Bir elma ağacının gölgesinde limonata içerken sözünü keser, cümleyi yüksek sesle söylerdi. Vonnegut da bu öğüdü ömrünün sonuna kadar tekrarladı; mezuniyet konuşmalarında, kitaplarında. Dresden bombardımanından sağ çıkmış bir adam, size limonata üstüne bir şey söylemenizi öneriyor.
Source trail