Biyoloji: alıntılar, bilgiler ve düşünceler - 2. sayfa

Bu odada

Konunun yan yollarına sapın.

Kartlar hem konu hem ruh hâli üzerinden birbirine bağlanır. Aşağıdaki sırayı izleyin ya da arşivin komşu bir köşesine geçin.

23Azim

32Dinginlik

71Merak

Q1792

MerakGöç

Güney Afrika’nın sardalya göçünde dev sürüler, kışın oluşan serin su koşullarında kıyı boyunca kuzeye ilerler; yunusları, sümsük kuşlarını, köpek balıklarını, fokları ve balinaları tek bir deniz gösterisine çeker.

Sardalya göçü, okyanus biliminin tiyatroya dönüşmesidir. Geçici bir serin su koridoru, sardalyaların Güney Afrika’nın doğu kıyısı boyunca akmasına izin verir ve besin ağı bunu fark eder. Yunuslar sürüleri sıkıştırır, sümsük kuşları dalar, köpek balıkları sürülerin içinden geçer ve balinalar kargaşaya katılır. Bilim insanları göçün tam mantığını hâlâ tartışıyor; bu da onu daha ilginç kılıyor: bolluk bile hareket halindeki bir soru olabilir.

KwaZulu-Natal sardine runKartı aç

Q1793

MerakEvrim

Tanzanya’daki Laetoli ayak izleri, yaklaşık 3,6 milyon yıl önce volkanik külde kalmış erken hominin izlerini korur ve insan soyunun derin geçmişinde dik yürüyüşü gösterir.

Fosil kemikler örnek gibi hissedilebilir. Ayak izleri ise varlık gibi hissedilir. Laetoli’de ıslak volkanik kül, erken homininlerin geçişini daha sonraki kül tabakası örtene kadar tuttu; Pliyosen toprağında iki ayaklı hareketin izini bıraktı. İzler bize her şeyi anlatmaz, ama bir gerçeği yakınlaştırır: şehirlerden, aletlerden ve yazıdan önce, bizimkine benzeyen bir beden iki ayağın ritmini zaten öğreniyordu.

Laetoli footprintsKartı aç

Q1794

MerakEvrim

Güney Afrika’daki Rising Star mağara sisteminde bulunan Homo naledi, küçük bir beyni insansı el ve ayaklarla birleştirerek insan evrimine dair eski varsayımları karmaşıklaştırdı.

Homo naledi güçlüdür; çünkü ilerlemeyi basit bir merdiven gibi anlatmayı reddeder. Fosilleri bir mozaik gösterir: tanıdık biçimde insansı el ve ayaklar, bizimkinden çok daha küçük bir beyin ve hem eski hem daha geç özelliklerle kurulmuş bir beden. Rising Star keşifleri, evrimin bize doğru düzenli bir yürüyüş olmadığını hatırlatır. İnsanlığa komşu olmanın birkaç yolunun kesiştiği, dallanan ve deneysel bir tarihtir.

Homo nalediKartı aç

Q1795

MerakEvrim

Yakınsak evrim, akraba olmayan organizmaların benzer özellikleri bağımsız biçimde evrimleştirmesidir; köpek balıkları, yunuslar ve soyu tükenmiş ihtiyozorlardaki akıcı vücut biçimi buna örnektir.

Yakınsak evrim, biçimin arkasında baskı olduğunu gösteren doğa dersidir. Kanatlar, gözler, dikenler, süzülme zarları ve suda hız sağlayan akıcı bedenler birden fazla kez ortaya çıktı; çünkü benzer problemler benzer sorular sormaya devam eder. Ders, evrimin kendini tembelce kopyalaması değildir. Kısıtın yaratıcılığa dönüşebilmesi ve iyi tasarımların birbirinden çok uzak yaşamlar tarafından yeniden bulunabilmesidir.

Convergent evolutionKartı aç

Q1796

MerakEvrim

C4 fotosentezi birçok kez bağımsız olarak evrildi; yaprak içinde karbondioksiti yoğunlaştırarak mısır ve sorgum gibi bitkilerin sıcak, parlak koşullarda gelişmesine yardım etti.

C4 fotosentezi biyokimyasal mimaridir. C4 bitkileri, sıcak ve düşük CO2 koşullarında sıradan fotosentezin israfını kabullenmek yerine, CO2’yi onu bağlayan enzimin çevresinde yoğunlaştırmanın bir yolunu evrimleştirdi. Bu yolak farklı bitki soylarında tekrar tekrar ortaya çıktı; bu yüzden evrimsel bir nakarat gibidir. İnsanlığın en verimli bazı ekinleri, bu nakaratı her yaprağında taşır.

C4 photosynthesisKartı aç

Q1811

MerakDoğa

Welwitschia yalnızca iki kalıcı yaprak üretir; bu yapraklar Namib Çölü’ndeki olağanüstü uzun yaşamı boyunca tabanlarından kesintisiz büyür.

Welwitschia yapraklarını mevsim mevsim yenilemez. Rüzgâr ve kum, iki uzun şeridi parçalayarak çok sayıda yaprak varmış gibi gösterirken tabandaki canlı doku onları dışa doğru beslemeyi sürdürür. Kıtlığıyla ünlü bir coğrafyada bu bitki, sonsuz yenilenmeyle değil, iki yapıyı yüzyıllar boyunca koruyarak yaşar.

WelwitschiaKartı aç

Q1812

MerakDoğa

Sayganın iri ve esnek burnu yazın tozu süzmeye, kışın ise dondurucu havayı akciğerlere ulaşmadan önce ısıtıp nemlendirmeye yardımcı olur.

Avrasya bozkırında yaz boğucu toz, kış ise her nefesi saldırıya çeviren soğuk demektir. Sayganın olağandışı burnu, hava bedene girmeden önce iki koşula da karşılık verir. Evrim burada iklim kontrolünü görünür kılmıştır: çevre tavizsiz olduğu için gösterişli görünen yumuşak ve hareketli bir yapı.

Saiga antelopeKartı aç

Q1813

MerakDoğa

Erkek kākāpōlar sığ çanaklar ve onlara uzanan patikalar hazırlar; seyrek üreme mevsimlerinde ormanın içinde taşınan pes, gümbürtülü çağrılar çıkarır.

Dünyanın uçamayan tek papağanı kur gösterisini havada yapmaz. Erkek, bir çanak kazar, ona uzanan yolları temizler ve bedenini şişirerek karanlığa titreşimli gümbürtüler yollar. Kākāpōların üremesi düzensiz bolluk yıllarına bağlıdır; bu yüzden korumacılar sahnesi, zamanı ve dinleyicisi aynı anda kırılgan olan bir aşk şarkısını izler.

KākāpōKartı aç

Q1814

MerakDoğa

Büyük fregat kuşları süzülürken, kimi zaman beynin tek yarımküresiyle kimi zaman iki yarımküreyle uyuyabilir; ancak havada karadakinden çok daha az uyurlar.

Araştırmacılar beyin kaydını açık okyanusa taşıdı ve uykunun uçuşun içine katlandığını gördü. Fregat kuşu, bir yarımküreyi dinlendirirken ötekini uyanık tutabilir; bazen yükselen havada dönerken iki taraf da uyur. Fakat keşfin asıl inceliği sınırdadır: bu yolcular karadaki gecenin yerini doldurmaz, uykuyu şaşırtıcı derecede küçük parçalara böler.

Great frigatebirdKartı aç

Q1815

MerakDoğa

Ren geyiğinin gözleri morötesi dalga boylarını geçirip algılar; bu yeti Arktik peyzajında yiyecek, avcı ve idrar izlerinin kontrastını artırabilir.

Kar morötesi ışığı güçlü biçimde yansıtır; liken, kürk ve idrar ise onu farklı şekilde soğurur ya da saçar. Bu nedenle Arktik, ren geyiğine insanın hayal ettiği neredeyse dümdüz beyaz alan gibi görünmez. Gözü, saklı bir kontrast katmanını açar: algının genel bir dünyaya değil, özellikle zor bir dünyaya ayarlandığının zarif bir örneği.

ReindeerKartı aç

Q1816

MerakDoğa

Yaprak kesen karıncalar topladıkları yaprakların çoğunu yemez; onları koloniyi besleyen evcilleştirilmiş bir mantar için yetişme ortamına dönüştürür.

Bir yaprak parçası akşam yemeği değil, yetiştirme zeminidir. İşçiler bitkiyi iklimi düzenlenen odalarda temizler, çiğner ve mantarla aşılar; sonra bahçeyi ayıklar ve savunur. Koloni, yiyecek arayan işçilerin sırasından çok dağıtık bir tarım sistemi gibi davranır; üstelik ürün ile çiftçiler milyonlarca yıldır birbirlerinin evrimini biçimlendirmiştir.

Leafcutter antKartı aç

Q1817

DinginlikDoğa

Biyolojik toprak kabukları kurak alan toprağını bağlayan, su ve besin döngülerini etkileyen siyanobakteri, liken, mantar, yosun ve alg topluluklarıdır.

Çıplak toprak gibi görünen yüzey, yalnızca birkaç milimetre yüksekliğinde ve yavaş kurulmuş bir ortaklık olabilir. Siyanobakteri iplikçikleri ile diğer canlılar parçacıkları sabitler, suyun toprağa girişini değiştirir ve besinleri erişilebilir kılar. Tek bir ayak izi ya da lastik geçişi yılların emeğini bozabilir; en küçük mimarinin bütün yüzeyi bir arada tutabileceğini gösterir.

Biological soil crustKartı aç

Q1818

DinginlikDoğa

Bulut ormanları havada asılı damlacıkları yaprak ve dallarda yakalar; tutulan sis damlayarak toprağa ulaşabilir ve önemli bir su girdisine dönüşebilir.

Suyun düşmesinin tek yolu yağmur değildir. Yüksek ve rüzgâra açık ormanlarda yapraklar, yosunlar ve epifitler hareket eden buluttaki minik damlaları tarar; onları toprağa ve akarsulara ulaşacak kadar ağır damlalarda toplar. Örtü kaldırıldığında kayıp iki katlıdır: ağaçlarla birlikte peyzajın suyu görünür kılan düzeneklerinden biri de yok olur.

Cloud forestKartı aç

Q1820

MerakDoğa

Rafflesia arnoldii, asalak olarak tropik bir asmanın içinde neredeyse bütünüyle gizli yaşar; yalnızca dev, leş kokulu bir çiçek açmak için kısa süreliğine dışarı çıkar.

Rafflesia yaşamının çoğunda Tetrastigma asmasının dokularına karışmış halde görünmezdir. Sonra bir tomurcuk yüzeyi yarar, yaklaşık bir metreye yaklaşan ve leş sineklerini çeken kokulu bir çiçeğe açılır. Gösteri yalnızca birkaç gün sürer; asıl büyük hayret, öncesindeki görünmez yaşamdır: bitki olmanın tanıdık işaretlerinin neredeyse tümünden vazgeçmiş bir bitki.

Rafflesia arnoldiiKartı aç

Q1821

MerakDoğa

Filler düşük frekanslı zemin titreşimleri üretip algılar; topraktan taşınan sismik bilgiyi hassas ayakları ve hortumlarıyla alır.

Ses, havanın toprakla buluştuğu yerde bitmez. Bir filin gümbürtüsü ve adımı zemine titreşim gönderebilir; özelleşmiş dokunma alıcıları başka bir filin sinyali ayağı ya da hortumuyla okumasına yardım eder. Sürü, gömülü bir kanalı olan akustik peyzajda yaşar: iletişim yalnızca mesafeyi değil, altındaki gezegeni de geçer.

Seismic communicationKartı aç

Q1822

MerakDoğa

Bayağı vampir yarasalar kalıcı sosyal bağlar kurar; daha önce paylaşmış akraba olmayan tünek arkadaşları da dahil, aç bireylere kan öğünü kusarak verebilir.

Kanla yaşayan bir hayvan için avsız geçen gece hızla tehlikeli hale gelir. Vampir yarasalar bu riski ilişkilerle tamponlar: tımar, yakınlık ve yiyecek armağanları, anlık ihtiyacın ötesine geçen bir geçmiş kurar. Değiş tokuş kusursuz bir insan hesabı değildir; ama rastgele cömertlik de değildir. Hayatta kalmanın bir bölümü sosyal ağda saklanır.

Common vampire batKartı aç

Q1823

MerakDoğa

Yaprakla beslenen hoatzin, sert bitkileri fermente etmek için genişlemiş ön bağırsağındaki mikroplara dayanır; bu, kuşlar arasında sıra dışı bir sindirim stratejisidir.

Yaprak bol bulunur; fakat kimyasal savunmalarla doludur ve çözülmesi zordur. Hoatzin işi, yiyecek mideye ulaşmadan fermantasyonu başlatan kursak ve yemek borusundaki mikrop topluluğuna devreder. Şişkin düzenek uçuş kaslarına yer bırakmaz; kuşun meşhur hantal uçuşu, yaprağı yakıta çevirmenin bedelinin bir parçasıdır.

HoatzinKartı aç

Q1824

MerakDoğa

Kapüşonlu pitohuiler, bazı zehirli kurbağalarda da bulunan batrakotoksini deri ve tüylerinde taşıyabilir; değişken miktarların besinden geldiği düşünülür.

Kapüşonlu pitohui, kuşlara dokunmanın güvenli olduğu yönündeki rahat varsayımı sarstı. Batrakotoksin derisini ve tüylerini uyuşturucu ya da tahriş edici kılabilir; ancak zehirlilik bireyler ve bölgeler arasında değişir. Bulgular kaynağın besin olduğunu düşündürüyor; böceği, kuşu ve avcıyı eksik halkaları hâlâ araştırılan kimyasal bir zincirde buluşturuyor.

Hooded pitohuiKartı aç

Q1825

MerakDoğa

Bombardıman böcekleri savunma kimyasallarını güçlendirilmiş bir odada karıştırır; basınç ve ısıyı düzenlemeye yardımcı olan hızlı darbeler halinde kaynama noktasına yakın bir püskürtü çıkarır.

Görece kararlı iki bileşen, ancak kapakçıklar onları tepkime odasına aldığında tehlikeli hale gelir. Böceğin sıcak ve tahriş edici jeti, düzeneğin sürekli tepkime altında ezilmesini önleyen makineli tüfek benzeri mikro atımlarla çıkar. Bu, minik bir bombadan çok kontrollü bir reaktördür: anatomi, zamanlama ve nişanla yönetilen kimya.

Bombardier beetleKartı aç

Q1826

MerakBiyoloji

Planarya parçaları, konumsal sinyaller eksik dokuları kuran neoblastlara yol gösterirken baş-kuyruk kutupluluğunu doğru biçimde kurup bütün bedeni yenileyebilir.

Bir kesik yaradan fazlasını yaratır: hayatta kalan her parça eksenini yeniden kurmalı, organları yeni bedene göre ölçeklemeli ve örüntü tamamlandığında büyümeyi durdurmalıdır. Neoblastlar hücreleri sağlar; konumsal sinyaller ise bu hücrelere neyin nereye ait olduğunu söyler. Planaryalar bu yüzden tek bir yapıyı yeniden büyütmekten farklı, bütün bedene yayılan bir sorun sunar: eksik haritadan düzenli bir hayvan kurmak.

PlanarianKartı aç

Q1827

MerakBiyoloji

Gelişimin başındaki rastgele X kromozomu etkisizleşmesi hücre soylarından oluşan bir mozaik yaratır; çoğu alacalı kedinin turuncu-siyah lekelerine katkıda bulunur.

İki X kromozomlu hücrelerde gen dozu ikiye katlanmasın diye X’lerden biri büyük ölçüde susturulur. Seçim hücre hücre yapılır ve yavru hücrelere aktarılır; beden farklı soyların yamalı haritasına dönüşür. Alacalı kürkte görünmez bir gelişim kararı tek bakışta görünür olur: coğrafyaya dönüşmüş genetik.

X-inactivationKartı aç

Q1828

MerakBiyoloji

Kültüre alınmış tatlı patatesler, uzun zaman önce Agrobacterium’dan aktarılmış ve ifade edilen DNA’yı doğal olarak taşır; bu onları çarpıcı bir doğal transgenez örneği yapar.

Agrobacterium, bitkilere DNA yerleştirebildiği için laboratuvarlarda ünlüdür. Genom çalışmaları doğanın bunu tatlı patates atalarında çoktan yaptığını ve aktarılan bazı genlerin hâlâ etkin olduğunu gösteriyor. Bu eklenmelerin kültüre alınmış soylarda sabitlenmesi evcilleştirme sırasında önem taşımış olabilir; fakat hangi bitki özelliklerini biçimlendirdikleri hâlâ araştırılıyor.

Sweet potatoKartı aç

Q1829

MerakOkyanus

Bazı sakoglossan deniz sümüklüböcekleri alglerden aldıkları işlevsel kloroplastları korur ve çalınmış organelleri günler, hatta aylar boyunca fotosentez için kullanır.

Sümüklüböcek algi sindirir ama kloroplastlarını bağışlar; onları bağırsak boyunca uzanan hücrelere yerleştirir. Başka bir canlıda çalışmak için yapılmış organeller, normalde destek veren alg çekirdeği olmadan ışık toplamayı sürdürür. Kleptoplasti beslenme ile ortaklık arasını bulanıklaştırır: bir öğün geçici anatomiye dönüşür, ele geçirilen makine sahibi gittikten sonra enerji üretir.

KleptoplastyKartı aç

Q1830

MerakBiyoloji

Koanoflagellatlar hayvanların yaşayan en yakın tek hücreli akrabalarıdır; hayvansal çok hücreliliğin evrildiği hücre biyolojisine dair ipuçları sunar.

Koanoflagellatlar atamız değil, hayatta kalan kardeş bir soydur. Kamçıları, mikrovillus yakasından su çeker; genleri ise daha sonra hayvanların hücre yapışması ve sinyalleşmesinde kullanılan parçaları içerir. Onları incelemek kökeni karşılaştırmaya dönüştürür: kayıp bir halka değil, kadim hücresel aletlerin başka kullanımlarını koruyan canlı bir komşu.

ChoanoflagellateKartı aç